Dokumenty rejestrowe z ZEA to za mało

Menedżer, który planował objęcie funkcji dyrektora w spółce z siedzibą w ZEA, wystąpił o interpretację podatkową. Firma działa w emiracie Ras Al. Khaimah, a tamtejsze władze nie wydają certyfikatu rezydencji podatkowej. Można uzyskać jedynie dokumenty rejestrowe, takie jak certyfikat inkorporacji spółki. Podatnik chciał wiedzieć, czy to wystarczy, aby jego wynagrodzenie było wolne od polskiej daniny.

Izba jest na nie

Sam uważał, że tak właśnie będzie. Powołał się na art. 19 umowy między Polską a ZEA w sprawie unikania podwójnego opodatkowania (Dz.U. z 1994 r. nr 81, poz. 373). Wynika z niego, że dochód, jaki podatnik osiągnie z tytułu zasiadania w zarządzie, radzie nadzorczej albo innym podobnym organie spółki z siedzibą w ZEA podlega podatkowi tylko w tym kraju (o ile nie jest tam z niego zwolniony). Ponieważ oba kraje jako sposób unikania podwójnego opodatkowania wybrały metodę wyłączenia z progresją, to jego zdaniem wynagrodzenie uzyskane w Emiratach będzie miało jedynie wpływ na ustalenie stawki procentowej mającej zastosowanie do polskiego dochodu.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził jednak, że opisane zasady stosuje się tylko, gdy spółka ma rezydencję podatkową w ZEA. Zaznaczył, że do jej potwierdzenia nie wystarczą dokumenty rejestrowe. Nie wskazał jednak, jakie byłyby właściwe.

Marcin Żuk, doradca podatkowy w ITCI Tax Advisors, przyznaje, że polscy podatnicy mają trudność w ocenie, czy spółki z Emiratów są tamtejszym rezydentem podatkowym. - Większość spółek w ZEA faktycznie nie płaci podatku dochodowego. Jednak w niektórych emiratach, np. właśnie w Ras Al. Khaimah, obowiązują dekrety o podatku dochodowym, którym podlegają głównie spółki mające status "onshore", prowadzące działalność gospodarczą na terytorium ZEA. Takie spółki, choć faktycznie nieopodatkowane, powinny być traktowane przez fiskusa jako rezydent podatkowy ZEA - wyjaśnia Marcin Żuk. Zastrzega jednak, że bezpieczniej jest uzyskać potwierdzenie tego w interpretacji indywidualnej.

Doradcy niejednomyślni

Jednak - jak wskazuje ekspert - większość spółek z siedzibą w strefach ekonomicznych ZEA ma status "offshore" (inwestują głównie poza terytorium Emiratów) i nie podlega miejscowym dekretom podatkowym, a w konsekwencji nie powinny być traktowane jako tamtejszy rezydent. Tak najprawdopodobniej jest w przypadku firmy, z którą chce się związać polski menedżer. Dlatego jako jej dyrektor nie mógłby skorzystać z preferencji podatkowych, jakie przewiduje umowa między Polską a ZEA.

Mniej stanowczy są eksperci z zespołu międzynarodowego planowania podatkowego w PWC - Agata Oktawiec, starszy menedżer, i Michał Jagielski, konsultant. Zgadzają się z izbą, że siedzibą spółki w kontekście art. 19 umowy międzynarodowej jest miejsce, gdzie podlega ona opodatkowaniu od całości dochodów. Podkreślają jednak, że ZEA pobiera podatki dochodowe tylko od spółek naftowych, więc można by uznać, że tylko takie podmioty mają tam rezydencję. Jednak ich zdaniem byłoby to zbyt restrykcyjne podejście. Według nich jeśli spółka jest zarządzana z ZEA (ma tam siedzibę) i działa zgodnie z przepisami tego kraju, to nawet jeśli nie płaci tam podatków, może być tamtejszym rezydentem. - Stanowisko Izby Skarbowej w Warszawie to kłopot dla podatników, którzy nie uzyskają certyfikatu rezydencji spółki z siedzibą w strefie ekonomicznej, a nie określono im jasno, jaki dokument może go zastąpić - stwierdzają Agata Oktawiec i Michał Jagielski.

Izba Skarbowa nie wskazuje, jakie dokumenty potwierdzają rezydencję podatkową

dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 kwietnia 2013 r., nr IPPB2/415-65/13-4/EL.

Mariusz Szulc

mariusz.szulc@infor.pl