WSA we Wrocławiu o przychodzie z uczestnictwa w integracji

Sygn. akt I SA/Wr 1667/14

z 26 września 2014 r.

Skarżąca spółka organizuje różnego rodzaju wydarzenia biznesowo-integracyjne dla pracowników. Od pracowników oczekuje uczestnictwa w imprezach, choć nie zawsze jest ono obowiązkiem. Muszą w nich uczestniczyć osoby zaliczane np. do kadry kierowniczej. Spółka organizuje też różnego rodzaju imprezy biznesowo-promocyjne, takie jak np. koncert noworoczny. Podczas koncertu osoby pracujące w różnych oddziałach mają okazję się poznać. Jak wskazała spółka, poprawia to jakość wzajemnych kontaktów, a także ułatwia rozwiązywanie problemów i pokonywanie barier, które mogą wystąpić przy współpracy. Udział w koncercie jest dobrowolny. Mogą w nim uczestniczyć pracownicy spółki i innych podmiotów z grupy oraz inne ważne dla spółki osoby. Na imprezach, które mają otwarty charakter, pojawiają się więc również osoby z zewnątrz, np. będące członkami lokalnej społeczności, co sprzyja promocji biznesowej. Spółka nie odnotowuje, kto uczestniczy w koncercie. Ponoszone koszty - poza wydatkami związanymi z organizacją koncertu (nagłośnienie, honorarium artystów, transport etc.) - obejmują przygotowanie skromnego poczęstunku. Organizacja zlecana jest podmiotowi zewnętrznemu, który wystawia fakturę, na której wykazuje wszystkie koszty związane z imprezą.

Ponadto spółka organizuje imprezy dla swoich kontrahentów oraz przedstawicieli samorządów, z którymi na co dzień współpracuje. Mają one na celu nawiązanie bliskich relacji oraz zapewnienie dalszego rozwoju działalności spółki.

Spółka na takie spotkania wysyła zaproszenia nawet do kilkuset podmiotów, a często nie są to zaproszenia dla konkretnych osób. Spółka nie jest więc w stanie prowadzić listy osób obecnych na imprezie. Koszty organizacji ponoszone przez firmę mają charakter ryczałtowy i nie zależą od liczby uczestników. Spółka nie jest w stanie w żaden sposób określić poziomu faktycznych korzyści dla poszczególnych pracowników uczestniczących w spotkaniu.

Zwróciła się z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i wyjaśnienie, czy z tytułu uczestnictwa w powyższych spotkaniach po stronie pracowników spółki powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy spółka - jako płatnik - ma obowiązek obliczyć i pobrać zaliczkę na ten podatek. Spółka chciała też wiedzieć, czy musi wystawiać informację PIT-8C dla uczestników wydarzeń, którzy nie są pracownikami.

Jej zdaniem po stronie pracowników nie powstaje przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu PIT. Nie musi też wystawiać informacji PIT-8C uczestnikom wydarzeń. Pogląd ten spółka uzasadniła tym, że po stronie pracowników nie ma realnego przysporzenia. Udział w imprezie nie stanowi dla nich dodatkowego przysporzenia finansowego. Spółka nie może też ustalić wartości świadczenia ani tego, którzy pracownicy wzięli udział w imprezie oraz jakie konkretne świadczenia otrzymali.

Podobnie w przypadku bankietów dla osób niebędących pracownikami oraz koncertu noworocznego ponoszone koszty mają charakter ryczałtowy, a spółka nie jest w stanie w żaden sposób zidentyfikować osób uczestniczących w tych imprezach.

Dyrektor izby skarbowej nie zgodził się ze stanowiskiem podatnika. Wskazał, że jeśli pracownik nie weźmie udziału w spotkaniu, to nie otrzyma nieodpłatnego świadczenia, a w związku z tym nie powstanie u niego przychód podatkowy. Natomiast u uczestników spotkań zorganizowanych i sfinansowanych przez pracodawcę powstanie przychód z nieodpłatnych świadczeń, a jego wartość należy ustalić zgodnie z zasadami określonymi w art. 11 ust. 2a ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Nie ma przy tym znaczenia, co i ile dana osoba skonsumuje, czy i z jakich atrakcji skorzysta, gdyż koszty zakupu poszczególnych postawionych do dyspozycji świadczeń ponoszone będą niezależnie od tego, czy uprawnione osoby skorzystają z nich w pełnym zakresie, czy też nie. Dyrektor wskazał, że skoro spółka ma problemy z ustaleniem wartości świadczeń, to powinna ustalić uczestników imprez, które adresowane są do określonej grupy osób, jak i koszty ponoszone w związku z ich zorganizowaniem. To pozwoli na ustalenie wartości świadczenia przypadającego na pracownika uczestniczącego w imprezie. Jedynie u pracowników, dla których uczestnictwo w spotkaniach ma charakter obowiązkowy, nie powstaje przychód ze stosunku pracy, ponieważ pracownicy ci wykonują swoje obowiązki pracownicze.

Ponadto spółka musi wystawić informację PIT-8C osobom niebędącym pracownikami, którzy wzięli udział w imprezach.

Spółka nie zgodziła się z tym stanowiskiem. W efekcie sprawa trafiła do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację.

Sąd w pierwszej kolejności przywołał przepisy będące podstawą prawną rozstrzygnięcia. Zgodnie z 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychody, które uznaje się za przychody ze stosunku pracy, zostały wymienione w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

W sprawie decydujące znaczenie miał przywołany przez WSA wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13). Trybunał wyjaśnił w nim, że za podlegający opodatkowaniu przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o PIT mogą być uznane inne nieodpłatne świadczenia, które posiadają następujące cechy:

1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

3) korzyść ta jest wymierna i można ją w skonkretyzowanej wysokości przypisać indywidualnemu pracownikowi, a nie tylko sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

WSA odnosząc te wskazania do omawianej sprawy, przyznał, że nie ulega wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie pierwszy z warunków został spełniony, ponieważ pracownik czy osoba niebędąca pracownikiem skorzystała z udziału w imprezie w sposób dobrowolny. Nie można jednak uznać, że spełnione zostały dwa kolejne warunki, a więc że można przypisać świadczeniu charakter przysporzenia o indywidualnie określonej wartości. Zdaniem WSA wspomniane imprezy w części leżą w interesie pracodawcy (np. imprezy biznesowo-promocyjne), a jeżeli nawet zostały spełnione w interesie pracownika, to trudno jest uznać, że mamy do czynienia z wydatkiem, który pracownik musiałby ponieść. Ponadto sąd podkreślił, że korzyści takiej nie można przypisać indywidualnemu pracownikowi w skonkretyzowanej wysokości. Tym samym trudno uznać, że po stronie pracownika powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu uczestnictwa we wskazanych imprezach. Podobny sposób rozumowania należy zastosować w odniesieniu do osób niebędących pracownikami spółki.

@RY1@i02/2014/250/i02.2014.250.07100040a.802.jpg@RY2@

Linia orzecznicza

Oprac. Łukasz Zalewski