IS w Łodzi o jednorazowej amortyzacji montażu klimatyzatora

Nr IPTPB1/415-428/14-5/MD

z 4 listopada 2014 r.

Przedsiębiorca prowadzi działalność opodatkowaną na zasadach ogólnych według stawki liniowej. Jako mały podatnik wynajmuje na potrzeby działalności związanej z usługami projektowymi lokal użytkowy. Dla komfortu pracowników oraz klientów w lokalu tym planuje montaż klimatyzatora. Przewidywana wartość inwestycji przekroczy 3500 zł netto. Urządzenie będzie własnością przedsiębiorcy, zostanie nabyte we własnym zakresie, będzie kompletne i zdatne do użytku w całości w dniu oddania do użytkowania, a przewidywany czas jego użytkowania będzie dłuższy niż rok. Montaż urządzenia zostanie przeprowadzony w taki sposób, aby możliwy był jego demontaż w dowolnym momencie i przeniesienie go do innego budynku/lokalu w razie zaistniałej potrzeby zmiany miejsca prowadzenia działalności.

Zakupiony klimatyzator będzie spełniać warunki pozwalające na uznanie go za środek trwały i zostanie wpisany do ewidencji środków trwałych.Czy po przeprowadzeniu inwestycji przedsiębiorca może skorzystać z jednorazowej amortyzacji?

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów (dalej: KUP) są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o PIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 omawianego aktu prawnego.

Amortyzacji podlegają (z zastrzeżeniem art. 22c ustawy o PIT) stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o PIT, zwane środkami trwałymi. Amortyzacji podlegają również (z zastrzeżeniem art. 22c), niezależnie od przewidywanego okresu używania, przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych - zwane także środkami trwałymi (art. 22a ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT).

Ustawa o PIT nie wyjaśnia pojęcia "inwestycje w obcym środku trwałym", wyjaśnia natomiast pojęcie "inwestycje". I tak ilekroć w ustawie o PIT jest mowa o inwestycjach, oznacza to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), tj. zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego. Biorąc pod uwagę powyższą definicję należy uznać, że inwestycja w obcym środku trwałym to ogół działań podatnika, odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego.

W myśl art. 22f ust. 1 ustawy o PIT podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Z kolei podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.

Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, lub stosować zasady określone w art. 22h ust. 4 ustawy o PIT.

Zatem z możliwości jednorazowej amortyzacji mogą skorzystać mali podatnicy lub podatnicy, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności, z wyłączeniem sytuacji, określonych w art. 22k ust. 11 powołanej ustawy, zgodnie z którym przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia, prowadził działalność samodzielnie lub jako wspólnik spółki niemającej osobowości prawnej lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby, jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.

Określenie "mały podatnik" jest zdefiniowane w art. 5a pkt 20 ustawy o PIT i oznacza podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą VAT należnego) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro.

W 2014 roku za małego podatnika można uznać tego, u którego przychód brutto ze sprzedaży za 2013 rok nie przekroczył kwoty 5 068 000 zł. Natomiast dopuszczalny w 2014 roku limit jednorazowych odpisów amortyzacyjnych wynosi 211 000 zł.

Z metody jednorazowej amortyzacji mogą korzystać wyłącznie środki trwałe z grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: KŚT) (z wyłączeniem samochodów osobowych) oraz inwestycje w obcych środkach trwałych poniesione w ww. środkach. Natomiast z treści objaśnień wstępnych do rozporządzenia Rady Ministrów z 10 grudnia 2010 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz.U. nr 242, poz. 1622) wynika, że ulepszenia w obcych środkach trwałych należy klasyfikować do odpowiednich grup w zależności od środka trwałego, którego dotyczą. Z wniosku podatnika wynika, że wspomniana inwestycja wykonywana będzie w budynku będącym przedmiotem najmu (grupa I tej klasyfikacji), jednak urządzenie, jakie zamierza zamontować przedsiębiorca w przedmiotowym lokalu - klimatyzator - będzie stanowiło samodzielny środek trwały, który nie jest na stałe związany z lokalem i w każdej chwili może zostać zdemontowany. Zatem klimatyzator może zostać uznany za odrębny środek trwały niepowiększający wartości początkowej lokalu (obcego środka trwałego), w którym zostanie zamontowany.

W związku z tym należy stwierdzić, że po przeprowadzeniu inwestycji montażu klimatyzatora, stanowiącego odrębny środek trwały (zakwalifikowany do grupy VI, rodzaj 653 KŚT i wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), przedsiębiorca, jako "mały podatnik", po spełnieniu warunków określonych w art. 22k ust. 7 - 12 ustawy o PIT, będzie mógł skorzystać z jednorazowej amortyzacji.

Oprac. Ewa Ciechanowska