Bezrobotny nie zapłaci PIT od kwoty umorzonego kredytu mieszkaniowego

Ustawa o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych udzielonych osobom, które utraciły pracę, której przepisy zaczną obowiązywać 5 sierpnia 2009 r., zakłada udzielenie pomocy niektórym bezrobotnym, którzy zaciągnęli mieszkaniowy kredyt hipoteczny na budowę domu jednorodzinnego lub nabycie prawa własności domu jednorodzinnego lub prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej, a spłatę tego kredytu zabezpieczono hipoteką ustanowioną na przedmiocie kredytowania. Kredytem mieszkaniowym jest też kredyt udzielony na spłatę kredytu mieszkaniowego oraz ta część kredytu udzielonego na spłatę różnych zobowiązań kredytowych, która jest przeznaczona na spłatę kredytu mieszkaniowego. Pomoc może być przyznana kredytobiorcy, który po 1 lipca 2008 r. utracił pracę rozumianą jako:

● zatrudnienie lub inną pracę zarobkową lub

● prowadzenie działalności gospodarczej, podlegającej wpisowi do ewidencji działalności gospodarczej, jako przedsiębiorca niezatrudniający pracowników

oraz zarejestrował się jako bezrobotny i któremu przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych, a w dniu złożenia wniosku o pomoc posiada status bezrobotnego.

Pomoc jest przyznawana na podstawie decyzji właściwego starosty, na wniosek uprawnionego złożony według ustalonego wzoru, w terminie do 31 grudnia 2010 r., w powiatowym urzędzie pracy, w którym został on zarejestrowany jako bezrobotny.

Pomoc polega na przekazywaniu przez Bank Gospodarstwa Krajowego instytucji kredytującej kwoty środków pieniężnych określonej w decyzji, z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań uprawnionego z tytułu kredytu mieszkaniowego, przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Wysokość pomocy określa się w złotych jako równowartość 12 miesięcznych rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego, z tym że jeżeli wysokość miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej jest wyższa niż 1,2 tys. zł, do określenia wysokości pomocy przyjmuje się kwotę 1,2 tys. zł.

Zwrot pomocy przyznanej na podstawie ustawy rozpoczyna się w miesiącu następującym po miesiącu, w którym upłynęły dwa lata od zaprzestania płatności rat pomocy i jest dokonywany przez osiem kolejnych lat w równych nieoprocentowanych miesięcznych ratach. Jednak starosta może odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub umorzyć w całości albo w części należność. Jeśli starosta umorzy bezrobotnemu należność, niezwrócona przez niego kwota stanowi przychód, od którego powinien zapłacić PIT. Jednak ustawa wprowadza zmianę w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w art. 21 w ust. 1 dodaje się pkt 134, który zwalnia ten przychód z PIT.