Rządowy pakiet antykryzysowy: więcej zwolnień podatkowych

Pierwsza z nich zmienia zasady rozliczania przez pracodawcę nakładów na szkolenia pracowników. Przedsiębiorcy będą mogli zaliczać do kosztów uzyskania przychodów środki przeznaczone na fundusz szkoleniowy. Dzięki zmianom będzie można zaliczyć do kosztów już same wpłaty, a nie jak to było dotychczas, tylko wydatki na szkolenia.

Tworzenie funduszy umożliwia ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jednak dotychczas zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT (odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT) nie uznawano za koszt uzyskania przychodu odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika, chyba że zezwalałyby na to inne ustawy. Do tej pory takich uregulowań nie było. Wprowadza je dopiero art. 68 ust. 1a ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego, stanowiący, że wpłaty pracodawców na fundusz szkoleniowy obciążają koszty działalności pracodawcy.

Jednak niewłaściwe lub niewykorzystane środki będą zaliczane do przychodu, jeżeli nie zostaną one wykorzystane w roku, w którym zostały wpłacone, bądź w roku następnym zostaną wykorzystane niezgodnie z przepisami wymienionych ustaw lub w przypadku likwidacji funduszu.

Ustawa z 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nowelizująca ustawę z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych rozszerza katalog zwolnień z podatku uregulowany w art. 21 ustawy o PIT. Wprowadzone zostaje nowe zwolnienie obejmujące zapomogi z funduszy z zakładowej lub międzyzakładowej organizacji związkowej. Chodzi o zwolnienia inne niż wymienione w art. 21 pkt 26 ustawy o PIT, tzn. otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby, do wysokości nieprzekraczającej 2280 zł. Nowe zwolnienie zostało jednak ograniczone limitem w wysokości 638 zł. Oznacza to, że zapomoga ponad tę kwotę będzie podlegała opodatkowaniu.

Druga zmiana wprowadzana przez ustawę z 17 lipca 2009 r. poszerza zakres uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT zwolnienia. Obecnie oprócz świadczeń rzeczowych nieopodatkowane będą również świadczenia pieniężne, czyli pomoc wypłacana w gotówce. Niestety, nie zwiększono limitu, wynoszącego 380 zł, po przekroczeniu którego należy odprowadzić podatek. Co więcej, limit obejmuje wszystkie świadczenia łącznie.

Oznacza to, że pracownik będzie mógł uzyskać świadczenia rzeczowe o łącznej wartości nieprzekraczającej w danym roku podatkowym 380 zł bez podatku. Bony towarowe, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary i usługi, nadal pozostają opodatkowane.