Wspólnik rozlicza likwidację

Jeżeli działalność prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, to za przychody wspólnika z udziału w takiej spółce uznaje się przychody, których źródłem jest działalność gospodarcza prowadzona samodzielnie przez wspólnika.

Wspólnik, decydując się na likwidację działalności, ma obowiązek zawiadomić o tym naczelnika urzędu skarbowego. Dzień określony w tym zawiadomieniu jest jednocześnie datą likwidacji działalności. Dochód z likwidacji ustala się zgodnie z zasadami przeprowadzania tzw. remanentu likwidacyjnego.

Polega on na zastosowaniu do wartości ustalonej według cen zakupu pozostałych na dzień likwidacji towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków oraz rzeczowych składników majątku związanego z wykonywaną działalnością, niebędących środkami trwałymi – wskaźnika procentowego, jaki wynika z udziału dochodu w przychodach w okresie ostatnich trzech miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła likwidacja działalności. Jeżeli jednak w tym okresie dochód nie wystąpił, to pod uwagę bierze się dochód w roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym nastąpiła likwidacja.

Dla wspólnika istotne jest, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. Ponadto przychody te łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej.

Ważną kwestią pozostaje podział pozostałego majątku między wspólników dokonywany po likwidacji spółki. Zgodnie z kodeksem spółek handlowych po spłacie przez spółkę zobowiązań pozostały majątek dzieli się między wspólników stosownie do postanowień umowy spółki. W przypadku braku stosownych postanowień umowy spłaca się wspólnikom udziały. Nadwyżkę dzieli się między wspólników w takim stosunku, w jakim uczestniczą oni w zysku. Rzeczy wniesione przez wspólnika do spółki tylko do używania zwraca się wspólnikowi w naturze. Majątek ten może być spieniężony lub też przekazany wspólnikom w naturze. Wspólnicy otrzymują w praktyce nieformalny zwrot wniesionych wkładów do spółki, a także ewentualne nabyte lub wytworzone przez spółkę inne składniki majątku.

Rozdysponowanie majątku będzie neutralne podatkowo dla wspólnika, jeżeli przekazywany wspólnikowi majątek odpowiadać będzie wielkości udziału wspólnika w dzielonym majątku. Stanowisko takie wyraził WSA w Warszawie w wyroku z 30 stycznia 2009 r. (sygn. III SA/Wa 2248/08), dodając, że otrzymany w wyniku podziału majątek ponad udział bez spłat na rzecz pozostałych wspólników stanowić będzie nieodpłatny przychód.