Przy objęciu udziałów spółki powstanie przychód

Podatnik nabył akcje spółki akcyjnej. Akcje te planuje wnieść aportem do spółki z o.o. w zamian za udziały tej spółki. Akcje wnoszone aportem do spółki z o.o. dają posiadaczowi bezwzględną większość głosów w spółce akcyjnej. Czy obowiązek podatkowy powstanie w chwili nabycia udziałów spółki z o.o., czy też powstanie on w chwili zbycia udziałów spółki z o.o.?

Objęcie udziałów w zamian za wkład niepieniężny w postaci akcji skutkować będzie powstaniem dochodu do opodatkowania w wysokości różnicy między wartością nominalną objętych udziałów.

Dochodem z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część jest różnica między wartością nominalną objętych udziałów (akcji) w takich spółkach a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) osiągnięta w roku podatkowym.

Natomiast w momencie zbycia udziałów spółki z o.o. powstanie przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Dochodem jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną a kosztami uzyskania przychodów. W przypadku odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów koszt uzyskania przychodu ustala się w wysokości nominalnej wartości objętych udziałów (akcji) z dnia ich objęcia - jeżeli te udziały (akcje) zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 proc. uzyskanego dochodu.

W rezultacie objęcie przez podatnika udziałów w spółce kapitałowej w zamian za posiadane akcje w spółce akcyjnej skutkować będzie powstaniem przychodu, ustalanego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT. Późniejsze zbycie udziałów w spółce z o.o. spowoduje powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT.

Opracowanie Ewa Matyszewska

@RY1@i02/2009/243/i02.2009.243.086.004a.001.jpg@RY2@

Joanna Świerzyńska, starszy menedżer w zespole rozwiązań dla pracodawców Deloitte

Izba wskazuje, że w przypadku objęcia przez osobę fizyczną udziałów w spółce posiadającej osobowość prawną w zamian za wkład niepieniężny zastosowanie znajduje art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, w myśl którego za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną objętych w zamian za wkład niepieniężny. Jednocześnie izba uznała, że podatnik nie może uniknąć opodatkowania nominalnej wartości udziałów (akcji) objętych w zamian za wkład niepieniężny na podstawie Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z 23 lipca 1990 r. 90/434/EWG ze względu na fakt, że przepisy dyrektywy pozwalające na nieustalanie przychodu w przypadku zamiany udziałów jednej spółki posiadającej osobowość prawną na udziały innej spółki posiadającej osobowość prawną (przy spełnieniu dodatkowych wskazanych w dyrektywie warunków) zaimplementowane zostały wyłącznie na gruncie ustawy o CIT. Brak implementacji przepisów dyrektywy do ustawy o PIT przesądza, zdaniem izby, o niemożliwości powoływanie się na te przepisy przez podatnika, ze względu na fakt, że nie stanowią one ustawodawstwa krajowego. Taki pogląd wydaje się nieuzasadniony. Podatnicy, co potwierdził m.in. WSA Warszawie w wyroku z 27 października 2009 r. (sygn. akt III SA/Wa 603/09), mają prawo powoływać się bezpośrednio na przepisy dyrektyw, jeśli nie zostały one zaimplementowane do ustawodawstwa krajowego lub ich implementacja była wadliwa.