Fiskus dodatkowo limituje limitowane odliczenia

●

●

Podatnik, który jest osobą niepełnosprawną lub ma na utrzymaniu osobę niepełnosprawną i dojeżdża na niezbędne zbiegi rehabilitacyjne swoim samochodem (lub jest jego współwłaścicielem), ma prawo pomniejszyć dochód w rocznym PIT o kwotę 2280 zł. Niestety, nie wszystkie urzędy skarbowe potwierdzają taką interpretację. Niektórzy urzędnicy twierdzą, że podatnik, który dojeżdżał na zabiegi i ma prawo do ulgi rehabilitacyjnej, może odliczyć od swojego dochodu co najwyżej 19 proc. z limitu 2280 zł.

- Mam niepełnosprawną córkę, którą dowożę samochodem na zabiegi rehabilitacyjne. Mam potwierdzenie, że córka korzysta z zabiegów. W urzędzie skarbowym poinformowano mnie, że od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogę odliczyć 433 zł, czyli 19 proc. z limitu 2280 zł - mówi nam pani Danuta z Warszawy.

Zdaniem Pawła Małeckiego, doradcy podatkowego z Kancelarii Doradztwa Podatkowego Pama, nie ma żadnych podstaw prawnych do obliczania wysokości odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej w opisany sposób.

Wszelkie ulgi i doliczenia należy interpretować w sposób ścisły, bez stosowania wykładni rozszerzającej. Na ten aspekt zwraca uwagę Joanna Patyk, doradca podatkowy w BDO Numerica International Auditors & Consultants, która twierdzi, że z drugiej strony nie znajduje uzasadnienia ograniczanie w możliwości stosowania ulg i odliczeń w przypadku, gdy są spełnione wszystkie przesłanki do ich zastosowania.

- Z art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost wynika kwota odliczenia z tytułu korzystania z samochodu osobowego do przewozu osoby niepełnosprawnej na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. I jest to odliczenie w wysokości 2280 zł - podkreśla Joanna Patyk.

Paweł Małecki doprecyzowuje, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7 pkt 14 ustawy o PIT podatnik - osoba niepełnosprawna zaliczana do I lub II grupy inwalidzkiej (lub gdy na utrzymaniu podatnika znajduje się taka osoba albo dzieci niepełnosprawne do ukończenia 16. roku życia) - ma prawo dokonać obniżenia podstawy opodatkowania o poniesione wydatki z tytułu używania samochodu osobowego stanowiącego własność lub współwłasność podatnika dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi rehabilitacyjno-lecznicze.

- Zgodnie z cytowanym przepisem wydatki te ustala się w sposób ryczałtowy (zatem nie muszą być wykazane przez posiadanie stosownych dokumentów) w wysokości 2280 zł w roku podatkowym - argumentuje Paweł Małecki.

Ulga rehabilitacyjna przysługuje podatnikom będącym osobami niepełnosprawnymi lub mającym na utrzymaniu osoby niepełnosprawne. Jak zauważa Mateusz Kobyliński, doradca podatkowy, starszy menedżer w Firmie Doradczej KPMG, odliczenie przysługuje podatnikom posiadającym odpowiednie orzeczenie o niepełnosprawności niezależnie od wysokości uzyskiwanych w roku dochodów, natomiast w przypadku podatników, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne, dochód tych drugich nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 9120 zł.

Odliczenie wydatków na cele rehabilitacyjne (w tym wydatków na użytkowanie samochodu osobowego stanowiącego własność lub współwłasność osoby niepełnosprawnej) jest dokonywane od dochodu, przy czym odliczenie jest ograniczone do kwoty 2280 zł w roku.

- W efekcie zmniejszenie podatku będące wynikiem przemnożenia stawki procentowej podatku i kwoty odliczanej do limitu, będzie zależeć od wysokości łącznych dochodów podatnika podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych (według skali progresywnej) i mającej zastosowanie do tych dochodów stawki podatku - mówi Mateusz Kobyliński.

Dodaje, że w przypadku osoby, której dochody w 2008 roku nie przekroczyły kwoty stanowiącej górnej granicy pierwszego przedziału skali (44 490 zł), będzie to stawka 19 proc., a zatem jej podatek zmniejszy się efektywnie o kwotę obliczoną jako 19 proc. z 2280 zł, przy założeniu, że korzysta z odliczenia w maksymalnej wysokości.

Kwota limitu dla wydatków rehabilitacyjnych związanych z dojazdem na zabiegi została określona w ustawie o PIT jednoznacznie i nie wymaga żadnego przeliczenia. Według Pawła Małeckiego, jeśli podatnik spełnia warunki do tego odliczenia, to wartość 2280 zł odejmuje od uzyskanego dochodu.

- Być może w analizowanym przypadku urzędnik chciał opisać podatnikowi, o ile zmniejszy mu się podatek (przy założeniu opodatkowania w pierwszym przedziale skali podatkowej). Wtedy opisane wyliczenie ma sens, ale nie uwzględniamy go oczywiście w zeznaniu rocznym - podkreśla Paweł Małecki.

Przy stosowaniu tego odliczenia należy zatem pamiętać, że podatnik powinien posiadać dowody wskazujące na korzystanie z zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych. Temu bowiem ma służyć opisane odliczenie, o czym niestety podatnicy często zapominają.

Podobnych argumentów używa Joanna Patyk, która mówi, że ograniczenie kwoty 2280 zł w drodze interpretacji organów podatkowych do wysokości 19 proc. jej wartości nie powinno mieć miejsca. Oczywiście podatnik ma prawo do skorzystania z określonej ulgi, nie jest to jednak jego obowiązek. Jeśli więc podatnik z określonych przyczyn nie chce skorzystać z pełnej wysokości odliczenia, nie musi z niego korzystać.

W roku 2008 w ramach ulgi rehabilitacyjnej możliwe jest dokonanie odliczenia wydatków na używanie samochodu osobowego w wysokości 2280 zł. Ulga ta nie jest dostępna do odliczenia w formularzu PIT-36L (podatek liniowy) oraz PIT-38 (podatek od dochodów kapitałowych). Według Michała Cielibały, doradcy podatkowego z Biura Rachunkowego Biurex w Kielcach, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu wydatków na cele rehabilitacyjne. Ulgę w zeznaniu podatkowym rozliczamy za pomocą formularza PIT/O: Informacja o odliczeniach od dochodu (przychodu) i od podatku. Kwotę ulgi rehabilitacyjnej wpisujemy w pola numer 17 i/lub 18 w zależności od tego, czy uprawnienia do ulgi należą się podatnikowi lub małżonkowi czy obydwojgu. Konstrukcja rozliczenia ulgi odliczanej od dochodu jest taka, że nie można w sposób bezpośredni wyliczyć kwoty podatku dochodowego, jaką dzięki tej uldze uzyskamy.

Michał Cielibała podsumowuje, że organ podatkowy bezwzględnie jest zobowiązany przyjąć składane zeznanie podatkowe. W razie stwierdzenia, że zeznanie zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki bądź że wypełniono je niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy w zależności od charakteru i zakresu uchybień: koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 1 tys. zł; zwraca się do składającego zeznanie o jego skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w zeznaniu podaje się w wątpliwość.