Jak rozliczane są dochody członków zarządów i rad nadzorczych

@RY1@i02/2010/247/i02.2010.247.183.004d.001.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer, partner w Kancelarii Prawnej White & Case, docent UW

Artykuł ten jest krótki - jeden z najkrótszych w Modelowej Konwencji OECD (MK OECD) i pozornie dość prosty. Artykuł 16 MK OECD stanowi, że honoraria i inne podobne świadczenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w jednym państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w organach spółki mającej siedzibę w drugim państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie.

W konsekwencji dojdzie do klasycznego zjawiska podwójnego opodatkowania dochodu uzyskiwanego z tego tytułu. W takiej sytuacji znajdą zastosowanie postanowienia umów dotyczące metody unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania, przewidziane w art. 23 MK OECD. Praktycznie wszystkie dwustronne umowy unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, zawierają art. 16 w brzmieniu odpowiadającym treści wspomnianego art. 23 Konwencji Modelowej OECD. Pozornie wydaje się, że jest to jeden z najmniej dyskusyjnych przepisów umów o unikaniu międzynarodowego podwójnego opodatkowania, aczkolwiek kontrowersje dotyczą użytego w art. 23 Konwencji Modelowej OECD angielskiego terminu "directors", często tłumaczonego jako "dyrektorzy". Termin ten jednak obejmuje dwie kategorie podatników, tj. członków zarówno organu zarządzającego, jak i organu nadzorczego danej spółki. W polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania używa się różnych zwrotów, typu "członkostwo w radzie zarządzającej" (umowa z Austrią), "członkostwo w radzie dyrektorów lub w radzie nadzorczej albo w innym podobnym organie spółki" (umowa z Belgią), "członkostwo w radzie nadzorczej spółki" (umowa z Cyprem), "członkostwo w zarządzie lub w radzie nadzorczej spółki lub jakimkolwiek innym podobnym organie spółki" (umowa z Finlandią). Wydaje się, że to ostatnie sformułowanie najlepiej oddaje sens angielskiego terminu directors’ fees, o którym mowa w art. 16 MK OECD, i taka właśnie wykładnia powinna być przyjęta w praktyce stosowania polskich umów podatkowych.

not. EM