Elementy obiektu budowlanego są środkami trwałymi

Podatniczka wprowadziła do ewidencji środków trwałych obiekt budowlany jako jeden obiekt inwentarzowy składający się z: budynku magazynowo-biurowego, budynku magazynowego, wiaty, utwardzenia z płyt betonowych, utwardzenia asfaltowego, ogrodzenia stalowego, ogrodzenia betonowego, przyłącza wodociągowego, przyłącza kanalizacyjnego, przyłącza telefonicznego, przyłącza elektrycznego. W wyniku kontroli przeprowadzonej za okres 2007 r. zakwestionowano przyjęcie do ewidencji wspomnianego obiektu jako jednego środka trwałego i przyjęto, że do ewidencji środków trwałych jest wpisany tylko obiekt magazynowo-biurowy o pow. 1316,88 mkw.

W związku z powyższym po otrzymaniu wyniku kontroli w czerwcu 2010 r. budynek magazynowy, wiatę, utwardzenie z płyt betonowych i asfaltowych (które wcześniej zakwalifikowano jako jeden obiekt "utwardzenie") oraz ogrodzenie (stalowe i betonowe - zakwalifikowane przez podatniczkę jako jeden obiekt inwentarzowy "ogrodzenie") zostały potraktowane jako ujawnione środki trwałe i wpisane do ewidencji środków trwałych jako cztery oddzielne obiekty inwentarzowe: budynek magazynowy - KŚT 103, wiata - KŚT 103, utwardzenie placu (parking) - KŚT 220, ogrodzenie - KŚT 291, baner reklamowy - KŚT 291. Czy właściwie ujęto w ewidencji środków trwałych jako ujawnione budynek magazynowy, wiatę, utwardzenie placu, ogrodzenie i zastosowano właściwą stawkę amortyzacyjną? Czy właściwie ujęto baner jako ujawniony środek trwały i ujęto w ewidencji w czerwcu 2010 r., czy zastosowano właściwą stawkę amortyzacyjną?

Każde ogrodzenie, plac czy droga obsługujące więcej niż jeden budynek będzie stanowić odrębny środek trwały. Dla każdego z tych środków podatniczka powinna określić wartość początkową i wpisać do ewidencji środków trwałych.

Środki trwałe o symbolach KŚT: 103, 220, 291, nie były wprowadzone wcześniej do ewidencji środków trwałych, ale były wykorzystywane przez podatniczkę w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W związku z tym podatniczka powinna uznać wskazane środki jako ujawnione środki trwałe oraz wpisać je do ewidencji.

Zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla środków trwałych:

- o symbolu KŚT 103 roczna stawka amortyzacji wynosi 10 proc.;

- o symbolu KŚT 220 roczna stawka amortyzacji wynosi 4,5 proc.;

- o symbolu KŚT 291 roczna stawka amortyzacji wynosi 4,5 proc.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 listopada 2010 r. (nr IPPB1/415-715/10-4/ES).

OPRAC. EWA MATYSZEWSKA

Opinia

@RY1@i02/2010/241/i02.2010.241.086.004a.001.jpg@RY2@

Jakub Rychlik, doradca podatkowy

Interpretacja dowodzi niedoskonałości prawa podatkowego. W toku kontroli organ podatkowy, stosując przepisy rozporządzenia o Klasyfikacji Środków Trwałych, zanegował klasyfikację dokonaną przez podatnika. Później zaś, w odpowiedzi na złożony wniosek o wydanie interpretacji, odmówił mu oceny jej poprawności, tłumacząc, że przedmiotowe rozporządzenie nie jest przedmiotem jego wykładni. Sytuacja taka powoduje, że interpretacja podatkowa przestaje pełnić swą funkcję ochronną, jaką zakładali jej twórcy. Ograniczenie przedmiotu interpretacji jedynie do ściśle rozumianych przepisów prawa podatkowego stwarza sytuację niepewności dla podatników, co ma miejsce w analizowanym przypadku. Pożądaną zmianą jest rozszerzenie zakresu interpretacji o przepisy prawa mające bezpośredni wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, a stosowane przez fiskusa. Oprócz wymienionego rozporządzenia zostałyby nią objęte również przepisy dotyczące klasyfikacji usług i towarów, na podstawie których przyjmowana jest prawidłowa stawka VAT.