Jak odliczyć od dochodu wydatki na auto osobowe
Osoba niepełnosprawna, która poniosła w 2010 roku wydatki na dojazdy na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne, może odliczyć je od dochodu w zeznaniu podatkowym.
Aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu poniesionych wydatków, związanych z używaniem samochodu osobowego dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, należy m.in.:
● mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, której roczny dochód nie przekracza 9120 zł,
● być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
● dojeżdżać nim na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza,
● ponieść z tego tytułu wydatki.
Nie wszystkie przejazdy związane z leczeniem osoby niepełnosprawnej będą podlegały odliczeniu od dochodu, gdyż nie wszystkie są związane z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.
W ramach ulgi podatkowej mieszczą się wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne zlecone przez lekarza, poniesione przez osobę mającą na utrzymaniu osobę niepełnosprawną posiadającą I lub II grupę inwalidztwa lub dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia.
Natomiast nie będą mogły być odliczone m.in. wydatki związane z wyjazdami na kontrolne wizyty czy konsultacje lekarskie w przychodni czy w szpitalu, badania laboratoryjne. Nie są to bowiem wyjazdy na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne.
Wydatki poniesione na dojazdy na niezbędne zabiegi rehabilitacyjne nie wymagają od podatnika ich dokumentowania. Nie oznacza to jednak, że organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w zakresie poprawności dokonanych odliczeń nie ma prawa domagać się od podatnika przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami, np. zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego korzystanie z niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych przez osobę niepełnosprawną będącą na utrzymaniu podatnika.
Jeżeli wolą organu podatkowego będzie wskazanie np. miejsca i częstotliwości dokonywania zabiegów, obowiązkiem podatnika jest te informacje przekazać. Fakt oraz konieczność poniesienia wydatków na cele rehabilitacyjne powinny być co najmniej uprawdopodobnione. Organ podatkowy ma prawo kwestionować wydatki na używanie samochodu, jeśli okaże się, że zabiegi nie były konieczne lub dana osoba z nich nie korzystała.
Odliczenie związane z dojazdami na zabiegi jest limitowane. 2280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona od dochodu z omawianego tytułu. Użycie przez ustawodawcę, przy określaniu wielkości limitu, wyrażenia "w wysokości nieprzekraczającej 2280 zł" (a nie "w wysokości 2280 zł") wskazuje, że wysokość odliczenia uzależniona jest od intensywności (częstotliwości) używania samochodu.
Art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a pkt 14 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu