Amortyzować można część oddanego do użytkowania budynku

Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie części obiektu budowlanego daje podstawę do uznania tej części za inwestycję nie będącą inwestycją w realizacji. Jeśli część obiekt jest wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez skarżącego działalności, może być amortyzowana.

Skarżący prowadzi od 1994 roku działalność gospodarczą w branży hotelarskiej i gastronomicznej. W roku rozpoczęcia działalności wybudował hotel z częścią gastronomiczną. W 2007 roku rozpoczął z kolei budowę zespołu odnowy biologicznej z basenem i pomieszczeniami rekreacyjno-rozrywkowymi oraz centrum konferencyjnym. Nowe obiekty miały zostać połączone z hotelem łącznikiem. Projekt budowy oraz wydane pozwolenia zakładały podział budowy na dwa etapy. Obiekt składać się miał z części konferencyjnej z zapleczem gastronomicznym oraz rekreacyjno-rozrywkowej, w skład której wchodzić będzie m.in. basen. W 2009 roku właściciel jednak zachorował, a w konsekwencji z dalszego kredytowania inwestycji wycofał się bank. W efekcie podatnikowi udało się dokończyć część konferencyjną z zapleczem gastronomicznym. W 2010 roku oddane zostało do użytkowania centrum konferencyjne i jest wykorzystywane w działalności podatnika. Nowa część została też wprowadzona do ewidencji środków trwałych i jest amortyzowana od listopada 2010 roku.

Spór w sprawie sprowadzał się do tego, czy skarżący mógł rozpocząć amortyzację oddanej do użytku części konferencyjnej budynku (stanowi ona 40 proc. całej powierzchni budynku). Zdaniem ministra finansów, który wydał interpretację indywidualną, podatnik będzie mógł amortyzować kompletny budynek, a więc po oddaniu do użytkowania całości inwestycji.

Sąd nie zgodził się z interpretacją ministra. Wskazał, że inwestycja początkowo była planowana jednoetapowo, a dopiero później została podzielona na dwa etapy. Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn.zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem niemającym zastosowania w rozpoznawanej sprawie, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, zwane środkami trwałymi.

Część konferencyjna oddana do użytku w ocenie sądu spełniała powyższe wymogi.

Sporny budynek jest własnością skarżącego, został wytworzony przez niego we własnym zakresie o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. Kompletność i zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania oznacza, że środek trwały zawiera wymagane elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, jest sprawny technicznie, co więcej, została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budynku. Przekazanie środka trwałego do używania przez podatnika należy rozumieć jako rozpoczęcie wykorzystywania go zgodnie z jego przeznaczeniem. Warunki kompletności i zdatności do użytku środka trwałego, o którym mowa w art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, są spełnione wówczas, gdy obiekt budowlany na mocy decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, może być legalnie przyjęty do użytkowania. Skoro została wydana taka decyzja, to obiekt może być zaliczony do środków trwałych, a tym samym może być amortyzowany. W dniu przyjęcia do używania, a więc 29 października 2010 r. obiekt był kompletny i zdatny do użytku.

Wyrok WSA w Gdańsku z 23 października 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 871/12.

Oprac. Łukasz Zalewski

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/219/i02.2012.219.071000300.802.jpg@RY2@

Jacek Pawlik, doradca podatkowy, partner w Grupie Pawlik Szowa i Wspólnicy (GPSW)

Sąd prawidłowo podważył interpretację organu podatkowego. Nie może on bowiem podczas interpretacji pojęcia środka trwałego (w szczególności jego kompletności i zdatności do użytku) pominąć przepisów, które regulują możliwość jego prawnego wykorzystania. O tym, czy budynek jest kompletny i zdatny do użytku, decydują właściwe organy, które na podstawie przepisów prawa budowlanego wydają decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Gdyby obiekt nie spełniał wymogów określonych prawem budowlanym, to nie otrzymałby pozwolenia na jego użytkowanie. Możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych od części nieruchomości wprowadza natomiast art. 22f ust. 4 ustawy o PIT. Słusznie sąd stwierdził, że gdyby podatnik został pozbawiony możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nakładów na budynek, mimo używania go do działalności, zgodnie z uzyskanym pozwoleniem organów administracyjnych, to byłoby to sprzeczne z zasadami opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej.