IS w Bydgoszczy o naliczaniu odpisów amortyzacyjnych

Nr ITPB1/415-523/14/MW

z 31 lipca 2014 r.

Podatniczka otrzyma jako darowiznę od męża prawo ochronne do znaku towarowego, który wprowadzi do prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej lub do spółki osobowej, w której jest wspólnikiem. Strony określą w umowie darowizny wartość znaku towarowego zgłoszonego w Urzędzie Patentowym, i będzie ona odpowiadała wartości rynkowej potwierdzonej przez rzeczoznawcę majątkowego.

Znak towarowy objęty prawem ochronnym w dniu przyjęcia go do używania będzie nadawał się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej działalności, jego przewidywany okres używania będzie dłuższy niż rok, a wartość przekroczy 3500 zł. Podatniczka zamierza rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych znaku towarowego.

Prawo ochronne do znaku towarowego nie było przedmiotem amortyzacji w działalności męża.

Czy podatniczka będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt uzyskania przychodu od znaku towarowego, nabytego w drodze darowizny, od wartości ustalonej w darowiźnie określonej jako wartość rynkowa?

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali podatkowej. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Powyższą zasadę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów (dalej: KUP), wydatków niestanowiących KUP i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT).

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą prawną podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy.

Stosownie do treści art. 5a pkt 26 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną, oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

Zgodnie zaś z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT za przychód z działalności uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont, przy czym u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o VAT należny.

Na podstawie zaś art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem wymienionych w art. 23.

Kosztem uzyskania przychodów są też odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy o PIT.

W przeciwieństwie do środków trwałych ustawa o PIT przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych. Wymienione w nim zostały prawa określone w ustawie z 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1410). Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy na warunkach w niej określonych udzielane są m.in. prawa ochronne na znaki towarowe.

Natomiast za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie zaś z art. 22g ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o PIT, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

● w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości (pkt 3),

● w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną (pkt 4):

a) wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,

b) wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,

c) wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o PIT przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Zatem KUP są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki osobowej to spółka (a nie jej wspólnicy) prowadzi ewidencje księgowe (w tym księgi podatkowe oraz ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), a także dokonuje amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Natomiast wspólnicy tej spółki (w ustawowych granicach) zaliczają do swoich KUP przypadającą na nich część dokonanych przez spółkę odpisów amortyzacyjnych.

Jednak biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy wskazany znak towarowy zostanie wniesiony do spółki osobowej niebędącej podatnikiem podatku dochodowego, to spółka ta będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej ww. znaku w wysokości wartości ustalonej na dzień wniesienia aportem do spółki osobowej (w umowie spółki), jednak nie wyższej od wartości rynkowej. Ponieważ podatniczka nabędzie prawo ochronne na znak towarowy w drodze darowizny (tj. nieodpłatnie), to nie jest możliwe ustalenie wartości wydatków poniesionych na jego nabycie.

Natomiast gdy przedmiotowy znak towarowy zostanie wniesiony do jednoosobowej działalności gospodarczej podatniczki, podstawą naliczania odpisów amortyzacyjnych będzie wartość znaku towarowego określona w umowie darowizny. Jednak dotyczy to wyłącznie sytuacji, gdy wartość ta nie będzie wyższa od wartości rynkowej otrzymanego znaku z dnia jego nabycia.

OPINIA EKSPERTA

@RY1@i02/2014/173/i02.2014.173.07100080a.802.jpg@RY2@

Grzegorz Baran doradca podatkowy, KPP Baran & Pluta

Gospodarcze wykorzystanie znaku towarowego będącego przedmiotem ochrony patentowej może stanowić istotny element działalności firmy, który będzie przynosił wymierne oszczędności podatkowe. Jednak zanim zacznie się go w taki sposób wykorzystywać, należy najpierw odpowiednio go wycenić. Problem ten obrazuje omawiana interpretacja, w której organ wyjaśnił, co stanowi wartość początkową znaku towarowego, wcześniej podarowanego osobie fizycznej, w kontekście możliwości zaliczania do kosztów podatkowych, dokonywanych od tej wartości odpisów amortyzacyjnych.

Sprawa jest dość prosta, gdy mamy do czynienia z darowizną takiego znaku na rzecz osoby fizycznej, gdzie w umowie darowizny zostaje określona jego wartość, nie wyższa od wartości rynkowej określonej przez rzeczoznawcę. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej takiej osoby wskazana wyżej wartość stanowi podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Inaczej sprawa wygląda, jeśli taka osoba fizyczna wniesie aportem tenże znak towarowy do spółki osobowej. Wówczas wartość znaku wcześniej określona w umowie darowizny nie będzie miała zastosowania, ponieważ przepisy ustawy o PIT nakazują określić ją zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy, a więc według wartości rynkowej. Przy czym przez tę wartość rynkową należy rozumieć wartość z dnia wniesienia znaku towarowego aportem do spółki, a nie wartość określoną wcześniej w umowie darowizny.

Oprac. Ewa Ciechanowska