Tydzień z komentarzami

Druga część komentarza do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne dotyczy głównie rozdziałów 3 i 4, które regulują opodatkowanie w formie karty podatkowej oraz w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych.

Z jednej strony karta podatkowa jest najprostszą formą opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej. Podatnicy uzyskujący przychody z działalności, którzy korzystają z opodatkowania w tej formie, w zasadzie nie muszą prowadzić księgowości (wyjątek dotyczy podatników zatrudniających pracowników; są oni zobowiązani prowadzić ewidencję oraz karty przychodów; kartowicze muszą również przechowywać przez 5 lat faktury i rachunki dokumentujące sprzedaż), nie składają zeznań podatkowych (z wyjątkiem składanej po zakończeniu roku deklaracji PIT-16A, w której są wykazywane zapłacone i odliczone od kwoty podatku składki na ubezpieczenie zdrowotne) i opłacają podatek w stałej (niezależnej od wysokości zarobków) wysokości. To ostatnie stanowi najczęściej zaletę (przeważnie kwota podatku w formie karty podatkowej jest niższa od opłacanej w innych formach opodatkowania), ale bywa niekiedy wadą (w okresach uzyskiwania zmniejszonych przychodów czy braku przychodów).

Z drugiej strony karta podatkowa jest formą opodatkowania, która jest dla podatników prowadzących działalność gospodarczą najtrudniej dostępna. Liczne warunki opodatkowania w formie karty podatkowej powodują również, że stosunkowo łatwo utracić prawo do korzystania z tej formy opodatkowania.

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów osób duchownych jest o tyle podobny do opodatkowania w formie karty podatkowej, że również w tym przypadku kwota podatku jest niezależna od wysokości uzyskiwanych przychodów (lecz od pełnionej funkcji oraz liczby mieszkańców parafii). I podobnie jak w przypadku opodatkowania w formie karty podatkowej obowiązki ciążące na podatnikach ryczałtu od przychodów osób duchownych są minimalne.

Korzystanie z obu wskazanych form opodatkowania jest fakultatywne. O ile jednak korzystanie z opodatkowania w formie karty podatkowej wymaga wniosku podatnika, o tyle w przypadku zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osób duchownych oświadczenie podatnika jest konieczne, aby ta forma opodatkowania nie miała zastosowania. Opodatkowanie w formie zryczałtowanego podatku dochodowego jest bowiem domyślną formą opodatkowania przychodów osób duchownych.

Piąty rozdział ustawy o ryczałcie zawiera przepisy wspólne dla wszystkich podatników, których dotyczą jej przepisy. To właśnie z nich m.in. wynika obowiązek prowadzenia kart przychodów przez podatników zatrudniających pracowników.

Komentowane przepisy nie były nowelizowane z początkiem 2016 r. Niebawem jednak, tj. 19 maja 2016 r., zostaną w nich wprowadzone niewielkie zmiany. Polegać one będą na umożliwieniu składania w ramach CEIDG-1 wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej przez podatników kontynuujących prowadzenie działalności gospodarczej oraz oświadczenia o zatrudnieniu (więcej na ten temat - zob. komentarz do art. 29 ustawy o ryczałcie).

@RY1@i02/2016/079/i02.2016.079.071000100.802.jpg@RY2@

Tomasz Krywan

 doradca podatkowy