Dalsza amortyzacja tylko w tym samym majątku

Chodzi o wyrok z 5 czerwca 2019, sygn. akt I SA/Po 233/19. Sprawa dotyczyła właścicielki kamienicy kupionej pod koniec lat 90. Kobieta wynajmowała znajdujące się w niej lokale, a najem traktowała jako prywatny, stosując 8,5-proc. stawkę ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Podatniczka nie prowadziła działalności gospodarczej, a kamienica nigdy nie była amortyzowana. Kobieta planowała ustanowić odrębną własność kilku mieszkań znajdujących się w kamienicy (w pierwszej fazie 1–3). Lokale miały być następnie wycenione przez rzeczoznawcę majątkowego (tzw. operat szacunkowy). Wydzielone mieszkania chciała wnieść aportem do spółki jawnej, którą planowała założyć wraz z synem. Wartość wkładu niepieniężnego miała zostać ustalona na podstawie wycen poszczególnych dokonanych przez rzeczoznawcę majątkowego. Spółka, do której miałyby być wniesione mieszkania, będzie prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości.

Podatniczka we wniosku o indywidualną interpretację zapytała, jak ustalić wartość początkową lokali wniesionych do spółki, a dokładnie, jaka powinna być podstawa dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Odpisy te wchodziłyby w skład kosztów spółki (alokowane do wspólników procentem wynikającym z umowy spółki, stanowiłyby ich koszty podatkowe przy rozliczaniu podatku od dochodu uzyskanego przez nich ze spółki). Kobieta uważała, że wartością początkową mieszkań do celów amortyzacji w spółce powinna być ich wartość przyjęta z uchwały, na podstawie której wniesiony zostanie aport, czyli wartość zgodna z wyceną rzeczoznawcy (art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy PIT).