Księgowanie kosztów na przełomie roku

P rzełom roku to czas, kiedy często pojawiają się wątpliwości co do sposobu ujmowania niekt ó rych koszt ó w. Księgowi zastanawiają się, czy faktury, kt ó re zostały wystawione jako prognozy, powinny być księgowane, czy należy dzielić kwoty koszt ó w, jeśli dokumenty dotyczą dw ó ch lat, i jak prawidłowo pokazywać sytuacje dotyczące zużycia zasob ó w, jeśli nie ma faktur. Te i podobne wątpliwości dotyczą ujmowania koszt ó w zar ó wno w mniejszych, jak i większych jednostkach. Zasada wsp ó łmierności wskazuje, że do okresu sprawozdawczego należy przyporządkować przychody, kt ó re w tym okresie zostały uzyskane, a następnie powiązać z nimi koszty, kt ó re przyczyniły się do uzyskania tych przychod ó w. Zdarza się często, że opisy operacji gospodarczych lub spos ó b ich prezentacji na dokumentach wystawionych przez kontrahent ó w wskazują, że zdarzenia dotyczą dw ó ch lat obrotowych. Zdarza się, że z treści dokumentu wynika, iż zakup był dokonany w 2022 r., gdy tymczasem kontrahent wskazał datę sprzedaży styczeń 2023 r., kt ó ra to data jest wiążąca podatkowo. Duże wątpliwości nadal też powoduje identyfikacja, czy konkretny koszt jest pośrednim, kt ó ry powinien podlegać rozliczeniu w czasie, czy też powinien być ujęty jednorazowo w dacie poniesienia. Odpowiedzi na te pytania nie ułatwia podejście organ ó w skarbowych, kt ó re nie zajmują w tym zakresie jednolitego stanowiska.