Jak zapisać w księgach towary pozostałe po likwidacji działalności

dział audytu PricewaterhoseCoopers

Osoba fizyczna, która likwiduje działalność gospodarczą, opodatkowaną zgodnie z ustawą z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej - ustawa o PIT), musi sporządzić remanent likwidacyjny na moment likwidacji (dzień określony w zawiadomieniu do naczelnika urzędu skarbowego). Jest to niezbędne do ustalenia dochodu za okres od 1 stycznia danego roku do dnia likwidacji. Podstawę wyliczenia tego dochodu stanowi majątek pozostający w zlikwidowanej firmie. Ustawodawca zakłada, że zapas, który przechodzi na własność przedsiębiorcy, generowałby przychody w przypadku dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, dlatego teoretyczna wartość tych przychodów powinna zostać opodatkowana. Wartość zapasu określona drogą spisu z natury (na podstawie cen zakupu), przemnożona przez odpowiednio określony wskaźnik rentowności stanowi dochód do opodatkowania. Szczegółowe zasady określania dochodu w oparciu o wartość majątku likwidowanego przedsiębiorstwa określa art. 24 ust. 3 ustawy o PIT. Od dochodu z likwidacji pobiera się zryczałtowany podatek w wysokości 10 proc. (art. 44 ust. 4 ustawy o PIT), płatny w terminie płatności zaliczki za ostatni miesiąc/kwartał prowadzenia działalności.

Należy również pamiętać o księgowym ujęciu remanentu likwidacyjnego. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości, przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji. Oznacza to, że w księgach rachunkowych należy odpowiednio rozliczyć ewentualne niedobory oraz nadwyżki inwentaryzacyjne. Dla prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów obowiązek ten reguluje przepis par. 27 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r.

Art. 27. ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223).