Wydatki na parking można zaliczyć do kosztów

konsultant w dziale doradztwa podatkowego Deloitte

: Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów. Podstawą zapisów w księdze są następujące dowody księgowe: faktury VAT (w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące) lub inne dowody, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem, oraz oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie, zawierające co najmniej:

● wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron uczestniczących w danej operacji gospodarczej,

● datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania danej operacji gospodarczej,

● przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilość,

● podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych.

Ustawodawca przewidział też możliwość dokumentowania operacji gospodarczych za pomocą dowodów wewnętrznych. Są one sporządzane w celu udokumentowania zapisów w księdze dotyczących niektórych kosztów (wydatków) przez osoby, które bezpośrednio dokonały wydatków. Dokumenty te powinny być zaopatrzone w datę i podpisy osób, które dokonały wydatków, a ponadto powinny określać przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć m.in. wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa powyżej. Należy jednak pamiętać, że podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon lub bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

Wydatki z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność, wpisuje się w kolumnie 13. Warto pamiętać, iż suma wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w poszczególnych miesiącach, ustalona od początku roku podatkowego, nie może przekraczać kwoty wynikającej z ewidencji przebiegu pojazdu za ten sam okres, tj. kwoty wynikającej z przemnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach.

SF

Par. 12, par. 14, par. 26 rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 z późn. zm.).