Opłata produktowa to koszt operacyjny

Przedsiębiorcy albo organizacje prowadzące odzysk odpadów opakowaniowych albo poużytkowych, którzy nie wykonali obowiązku w zakresie osiągania określonych poziomów odzysku, muszą wnosić opłatę produktową.

Dokładne zasady w tym zakresie reguluje ustawa z 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 90, poz. 607 z późn. zm., dalej: ustawa o opłacie produktowej).

Wysokość stawek opłat za ubiegły rok określa obwieszczenie ministra środowiska z 1 września 2010 r. w sprawie maksymalnych stawek opłat produktowych na rok 2011 (Monitor Polski nr 66, poz. 850). Dotyczą one opakowań z tworzyw sztucznych, aluminium, papieru, tektury, szkła, drewna i ze stali oraz określonych olejów smarowych i opon.

Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej powstaje z końcem danego roku. Należy więc pamiętać, że dokonuje się tego na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego do 31 marca kolejnego roku kalendarzowego. Nie dotyczy to podmiotów, których łączna wysokość naliczonej opłaty produktowej za opakowania i produkty wymienione w załącznikach nr 1 (tj. opakowania) i 3 (oleje napędowe i opony) ustawy o opłacie produktowej nie przekracza 50 zł.

Rozliczenie na przełomie roku

Przy ewidencji księgowej warto więc zwrócić uwagę, że będziemy mieli do czynienia z kosztami na przełomie roku. Oznacza to, że koszty, które dotyczą jednego roku, tj. 2011, będą uiszczane w do końca marca 2012 r. W tym celu należy stosować naczelne zasady rachunkowości, jakimi są zasada memoriału oraz współmierności przychodów i kosztów. Zgodnie z pierwszą z wymienionych zasad, w księgach rachunkowych danego roku obrotowego powinny być ujęte wszystkie przypadające na rzecz spółki przychody oraz obciążające ten rok obrotowy koszty niezależnie od terminu ich zapłaty. Z kolei zasada współmierności obliguje do zaliczania w danym okresie sprawozdawczym kosztów lub przychodów dotyczących przyszłych okresów oraz przypadających na ten okres sprawozdawczy kosztów, które nie zostały jeszcze poniesione. Dlatego koszty powinny zostać przyporządkowane do okresu, którego dotyczą, bez względu na moment zapłaty, tj. do 2011 roku.

Przedsiębiorcy zobowiązani do uiszczania opłaty produktowej powinni w księgach rachunkowych ujmować ją w kosztach działalności operacyjnej. Można to uczynić zapisem: strona Wn konta 450 - Podatki i opłaty, strona Ma konta 220 - Rozrachunki publicznoprawne. Z kolei ewidencja księgowa wpłaty dokonanej na odpowiedni rachunek bankowy może przebiegać w następujący sposób: strona Wn konta 220 - Rozrachunki publicznoprawne, strona Ma konta 130 - Rachunek bankowy.

Sprawozdanie dla marszałka

Dodam, że oprócz rozliczenia opłaty konieczne jest przedłożenie przez przedsiębiorcę albo organizację prowadzącą odzysk odpadów opakowaniowych albo poużytkowych marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty produktowej. Obowiązku tego należy dopełnić w terminie do 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy, czyli za 2011 rok do 31 marca 2012 r.

Wspomniane sprawozdanie musi zawierać informacje o:

● wysokości należnej opłaty produktowej, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań lub produktów i określeniem odpowiednio ich masy lub ilości,

● odpowiednio masie opakowań, w których przedsiębiorcy wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych produktów, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

● odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu, oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

● osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje.

Stawki na rok 2011

● opakowań z tworzyw sztucznych, aluminium, papieru, tektury, szkła, drewna oraz ze stali - 4,35 zł za 1 kg,

● określonych w ustawie o opłacie produktowej olejów smarowych - 2,91 zł za 1 kg,

● opon określonych w poz. 3 w załączniku nr 3 do ustawy o opłacie produktowej - 2,91 zł za 1 kg dla opony nowej i używanej regenerowanej (bieżnikowanej) oraz 11,62 zł za 1 kg dla opony używanej nieregenerowanej (niebieżnikowanej).

@RY1@i02/2012/035/i02.2012.035.07100140c.801.jpg@RY2@

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).