Forma płatności wpływa na ewidencję programów motywacyjnych

@RY1@i02/2013/148/i02.2013.148.18300040b.802.jpg@RY2@

Ewa Jakubczyk-Cały biegły rewident, prezes PKF Consult

Przy programach rozliczanych w instrumentach kapitałowych spółka powinna wyceniać otrzymane od menedżerów usługi w chwili ich otrzymania w wartości godziwej. Ewidencjonuje się ją jako koszt - w korespondencji z kapitałem. Pierwotna jest zatem wycena kosztu, a wzrost kapitału jest od niej zależny.

Gdy nie można wiarygodnie oszacować wartości godziwej otrzymanych usług, jednostka zobowiązana jest określić ją poprzez odniesienie do wartości godziwej przyznanych instrumentów finansowych. Przykładowo następuje to na podstawie ceny rynkowej akcji lub modelu wyceny opcji. Występuje to właśnie w przypadku programów opcji menedżerskich.

W transakcjach rozliczanych w środkach pieniężnych najistotniejsze jest określenie wartości godziwej zobowiązania.

Do czasu, gdy zobowiązanie wynikające z programu zostanie uregulowane, jednostka powinna na każdy dzień bilansowy wyceniać je w wartości godziwej, a ewentualne zmiany ujmować w zysku lub stracie danego roku.

W przypadku transakcji w formie akcji, w których warunki umowy dają jednostce lub menedżerom możliwość wyboru metody rozliczenia, sposób ujęcia jest różny. Jeżeli wybiera jednostka, to ujmuje ona transakcję jako zobowiązanie, ale tylko w tych elementach, w przypadku których uznaje, że zaciągnęła zobowiązanie do wydania środków pieniężnych. Pozostałą część wartości godziwej programu ujmuje się w kapitale. Jeżeli obowiązek wydania środków pieniężnych nie jest jednoznacznie zdefiniowany, to przyjmuje się program jako rozliczany w akcjach i całościowo rozlicza w kapitale. Jeżeli wybiera menedżer, to należy uznać, że przyznany jest instrument, który obejmuje element dłużny (prawo do żądania środków pieniężnych) oraz instrument kapitałowy (prawo do akcji). Część zobowiązaniową instrumentu należy aktualizować do wartości godziwej m.in. na dzień bilansowy.

Not AP