Przy limicie zatrudnienia nie uwzględnia się umów-zleceń ani najmu pracowników
Rachunkowość
Obowiązki (np. badanie sprawozdań finansowych) lub przywileje (mniejsza szczegółowość danych wykazywanych w sprawozdaniu) określone w ustawie o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.) zależą od wielkości podmiotu. Decydują o niej suma aktywów w bilansie, wartość przychodów i liczba pracowników.
Ten ostatni wskaźnik może sprawiać problem w obecnej sytuacji rynkowej, gdy firmy czy instytucje często zatrudniają osoby na umowy inne niż o pracę (np. umowę-zlecenie, samozatrudnienie, najem pracowników). Nie ma bowiem wykładni, jak określać liczbę pracowników dla celów ustawy o rachunkowości.
Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytanie DGP przyznaje, że przepisy ustawy o rachunkowości posługują się pojęciem "średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty", jednakże nie precyzują, co należy rozumieć przez pojęcie "zatrudnienie".
Resort wyjaśnia, że termin ten został zdefiniowany w kilku ustawach. Pojęcia te nie są jednak jednolite. Zdaniem Ministerstwa Finansów w przypadku ustawy o rachunkowości najwłaściwszym byłoby przyjęcie definicji z art. 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
Za przyjęciem tej definicji przemawia to, że w przypadku wymienionych form świadczenia pracy możliwe jest przeliczenie zatrudnienia osób, pracujących w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu, na zatrudnienie na pełnych etatach, rozumianych jako posady na stanowiskach przewidzianych w planie etatów. Natomiast w przypadku takich umów jak: najem pracowników, umowa-zlecenie czy samozatrudnienie mamy do czynienia z usługami świadczonymi na rzecz jednostki, a nie z zatrudnieniem osób wykonujących te usługi.
- Poza tym np. korzystanie przez jednostkę z pracy osób wynajmowanych z innych firm jest równoznaczne z tym, że pracownicy ci zatrudnieni są przez te inne firmy - wyjaśnia resort finansów.
Warunki obowiązkowego zbadania sprawozdania finansowego
Sprawozdania finansowe za 2013 rok muszą być poddane badaniu przez rewidenta, jeżeli w 2012 roku podmioty spełniły dwa z trzech warunków:
● średnioroczne zatrudnienie (w przeliczeniu na pełne etaty) wyniosło co najmniej 50 osób,
● suma aktywów osiągnęła wartość co najmniej 10 220 500 zł,
● przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów oraz operacji finansowych wyniosły minimum 20 441 000 zł.
Agnieszka Pokojska
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu