Budowla na cudzej ziemi jest środkiem trwałym

Właścicielem budynku jest właściciel gruntu, na którym został on wybudowany. Taka zasada wynika z art. 47 par. 1 i 2, art. 48 oraz art.191 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Oznacza to, że jeżeli budynek został wybudowany na cudzym gruncie, to nie należy on do finansującego budowę, ale właściciela gruntu. Mimo to dla celów bilansowych taki budynek przeznaczony do wykorzystania w działalności gospodarczej po zakończeniu prac budowlanych ujmuje się w księgach rachunkowych jako środek trwały. Musi oczywiście spełniać pozostałe warunki definicji tych składników majątku zawartej w ustawie o rachunkowości. Środkiem trwałym w księgach rachunkowych taka nieruchomość będzie, jeżeli jest kompletna, zdatna do użytku, a jej przewidywalny okres użytkowania to minimum rok. Podlega też amortyzacji.