Jak zaewidencjonować koszty poręczenia

Poręczenie jest umową zawieraną między poręczycielem a wierzycielem. Stosuje się do niej regulacje ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: k.c.). Stroną tej umowy nie jest osoba, za której zobowiązania poręczyciel poręcza. Oświadczenie poręczyciela, że udziela on poręczenia, musi być bezwzględnie wyrażone w formie pisemnej (art. 876 par. 2 k.c.). Natomiast oświadczenie wierzyciela nie musi mieć formy pisemnej. Wierzyciel może wyrazić zgodę na zawarcie umowy poręczenia w dowolny sposób, nawet w sposób dorozumiany, milcząco przyjmując oświadczenie poręczyciela o udzieleniu poręczenia. Z umowy poręczenia musi co najmniej wynikać, kto i za jakie zobowiązanie poręcza oraz kto jest dłużnikiem. Przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.