Pod koniec roku trzeba sprawdzić odpis na ZFŚS

Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych określa zasady tworzenia funduszu. W art. 5 ust. tej ustawy zapisano, że fundusz tworzy się z corocznego odpisu podstawowego, naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych.

W rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 9 marca 2009 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych określono metodę obliczenia liczby pracowników zatrudnionych w danym roku kalendarzowym. Zgodnie z jego par. 1 podstawę naliczania odpisu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o ZFŚS, stanowi przeciętna planowana w danym roku kalendarzowym liczba zatrudnionych u pracodawcy, skorygowana w końcu roku do faktycznej przeciętnej liczby zatrudnionych, obejmująca pracowników zatrudnionych w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy (po przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy). Przy obliczaniu przeciętnej liczby zatrudnionych w danym roku kalendarzowym (obrachunkowym) dodaje się przeciętne liczby zatrudnionych w poszczególnych miesiącach i otrzymaną sumę dzieli się przez 12.

Zgodnie z tymi przepisami w analizowanej spółce należy na koniec roku dokonać księgowania korekty wyliczenia odpisu na ZFŚS.

Od razu przypominamy o konieczności dokonania przelewu środków pieniężnych na wydzielony rachunek Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy o podatku dochodowym czy interpretacjami podatkowymi, jak np. interpretacją indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 września 2014 r., nr IPPB5/423-672/14-2/KS, kosztem uzyskania przychodów są odpisy i zwiększenia obciążające zgodnie z przepisami ustawy o ZFŚS koszty działalności pracodawcy, pod warunkiem że środki pieniężne stanowiące ich równowartość zostaną wpłacone na rachunek ZFŚS.

Niestety wyrównanie odpisu następuje najczęściej już w nowym roku, chociaż księgowanie korekty dokonywane jest w roku obrotowym, którego dotyczy. Przelew środków może więc nastąpić dopiero w nowym roku.

Pamiętajmy, że odpisy i zwiększenia ZFŚS będą stanowić koszt uzyskania przychodu, ale nie w momencie ich naliczenia, tylko dopiero w dacie faktycznego przekazania środków pieniężnych stanowiących ich równowartość na wyodrębniony rachunek bankowy ZFŚS.

Różnica w ujęciu księgowym i podatkowym momentu uznania za koszt może skutkować koniecznością naliczenia podatku odroczonego.

PRZYKŁAD 1

Korekta

styczeń	50,2
luty	51,4
marzec	50,5
kwiecień	52,4
maj	55
czerwiec	65,2
lipiec	70,2
sierpień	72
wrzesień	68,5
październik	64
listopad	65,2
grudzień	50,6
Razem zatrudnienie	715,2
Przeciętne zatrudnienie	59,6

Wyliczenie przeciętnego zatrudnienia w etatach: 715,2 : 12 miesięcy = 59,6 etatu

Załóżmy, że na początku roku spółka zaplanowała przeciętne zatrudnienie na poziomie 52 osób i dokonała stosownego księgowania według wyliczenia:

52 etaty x 1093,93 zł/osoba = 56 884,36 zł.

Wyliczenie korekty:

Wyliczenie kwoty odpisu za cały rok

59,6 etatu x 1093,93 zł = 65 198,23 zł

Ustalenie kwoty korekty: 65 198,23 zł - 56 884,36 zł = 8313,87 zł.

@RY1@i02/2016/219/i02.2016.219.008000400.101(c).gif@RY2@

Objaśnienia:

1. Zaksięgowanie korekty odpisu 8313,87 zł.

2. Przeksięgowanie kosztów odpisu na konta w układzie kalkulacyjnym (jeśli w spółce występuje) - 8313,87 zł.

3. Wyciąg bankowy - przelew środków na wydzielony rachunek bankowy ZFŚS - 8313,87 zł.

PRZYKŁAD 2

Podatek odroczony

Kontynuując przykład poprzedni załóżmy, że spółka jest zobowiązana do ustalenia podatku odroczonego zgodnie z art. 37 ustawy o rachunkowości i nie korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 37 ust. 10 powyższej ustawy.

Wyliczenie podatku odroczonego:

Wartość księgowa funduszu specjalnego = 8313,87 zł

Wartość podatkowa funduszu specjalnego = 0 zł

Ujemna różnica = - 8313,87 zł

Aktywa z tytułu odroczonego podatku: 8313,87 zł x 19 proc. = 1579,64 zł, po zaokrągleniu - 1580 zł.

@RY1@i02/2016/219/i02.2016.219.008000400.102(c).gif@RY2@

Objaśnienia:

1. Zaksięgowanie aktywów z tytułu odroczonego podatku - 1580 zł.

Gabriela Suski

 specjalistka z zakresu rachunkowości

Podstawa prawna

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.).

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1047).

Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 800). Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 9 marca 2009 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (Dz.U. nr 43, poz. 349).