Za złą klasyfikację grożą odsetki

Gdy podatnik błędnie oszacuje, że zakupiony przez niego składnik majątku będzie używany krócej niż rok i nie zaliczy go do środków trwałych, a faktyczny okres używania przekroczy dwanaście miesiecy, to poniesie konsekwencje podatkowe. W zależności od statusu podatnika omawiają ten problem: art. 22e ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.) oraz art. 16e ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.).

Łukasz Kosonowski, doradca podatkowy, konsultant w MDDP Doradztwo Podatkowe, wyjaśnia, że w miesiącu następującym po miesiącu, w którym upłynął rok od chwili przekazania do używania danego składnika majątkowego, podatnik powinien wprowadzić go do ewidencji środków trwałych oraz amortyzować go w całym okresie amortyzacji według stawek przewidzianych w wykazie stawek amortyzacyjnych, określonych w załączniku do ustawy o PIT lub ustawy o CIT.

Ponadto podatnik zobowiązany jest w momencie zaliczenia danego składnika majątku do środków trwałych zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia tego składnika a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania. Jeżeli różnica ta jest wyższa od kosztów danego miesiąca, nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.

Istotne jest to, że za okres od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie danego składnika majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, podatnik powinien naliczyć odsetki.

– Odsetki nalicza się według stawki przewidzianej dla odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych – tłumaczy Łukasz Kosonowski.

Zaliczenie składnika do środków trwałych przed upływem roku faktycznego używania będzie oznaczać naliczanie odsetek jedynie do dnia zaliczenia składnika majątkowego do środków trwałych.