Opłaty za zmiany w rejestrze sądowym są kosztami działalności

Firmy zarówno przy rozpoczęciu działalności, jak i w trakcie jej prowadzenia muszą ponosić różnego rodzaju koszty i opłaty sądowe.

Jolanta Kępka, partner Forbiznes Audyt – Libsz Kępka Zielińska – biegli rewidenci, wyjaśnia, że sposób ich ewidencji jest uzależniony od charakteru ponoszonych wydatków, tj. czy są one związane z dochodzeniem roszczeń na drodze sądowej, czy też nie. Koszty i opłaty sądowe, które nie są ponoszone w związku z toczącym się postępowaniem w sądzie, odnoszone są w koszty podstawowej działalności operacyjnej na konto kosztów podatków i opłat.

Ekspert wyjaśnia, że do takich kosztów i opłat możemy zaliczyć następujące tytuły:

● koszty związane z założeniem spółki,

● koszty późniejszych zmian w rejestrze sądowym wynikających np. ze zmian w umowie spółki,

● inne opłaty wnoszone do sądu rejestrowego w związku ze składaniem różnego rodzaju dokumentów i związanych z tym odpowiednich wpisów (np. składanie i publikacja rocznych sprawozdań finansowych),

● koszty wniosków o wpisy (lub wykreślenie wpisów) w księgach wieczystych.

Wydatki o takim charakterze odnoszone są w koszty zazwyczaj w momencie poniesienia wydatku będącego dowodem poniesienia kosztu.

Renata Zielińska, partner Forbiznes Audyt – Libsz Kępka Zielińska – biegli rewidenci, dodaje, że tego typu koszty ujmowane są następująco:

●

Z kolei koszty sądowe związane z dochodzeniem roszczeń – według Jolanty Kępki – ujmowane są na koncie pozostałych kosztów operacyjnych. Koszty i opłaty te mogą dotyczyć: opłat od złożonego pozwu, zażalenia, apelacji, opłat od składanych w sądzie pełnomocnictw, kosztów prowadzenia sporu, opinii biegłych, kosztów tłumaczeń. Wymienione koszty są księgowane u wierzyciela pod datą ich poniesienia.

– Jeżeli w wyniku postanowienia sądu wierzycielowi przysługuje zwrot kosztów postępowania, wówczas pod datą prawomocnego wyroku ujmuje on należności od dłużnika, na które, zgodnie z zasadą ostrożności, należy utworzyć odpisy aktualizujące należności – twierdzi nasza rozmówczyni. Dodaje, że w praktyce przysługujący zwrot kosztów sądowych spółki ujmują często w momencie faktycznego zwrotu kosztów, lecz biorąc pod uwagę obowiązujące zasady rachunkowości, bardziej prawidłowe jest ujęcie tych przychodów zgodnie z zasadą memoriału.

Renata Zielińska wyjaśnia, że koszty sądowe, egzekucyjne i komornicze związane z dochodzeniem swoich wierzytelności w momencie ich poniesienia należy ująć w księgach w następujący sposób:

●

Jeśli na drodze postępowania sąd zasądzi na rzez jednostki zwrot przez wierzyciela kosztów postępowania – jednostka pod datą wyroku sądowego powinna ująć dodatkową należność z tego tytułu, księgując:

●

Pod datą wpływu zapłaty tych kosztów przez wierzyciela należy dokonać w księgach następującego zapisu:

●

Ekspert twierdzi, że ze względu na wątpliwość uzyskania takich należności jednostki bardzo często dokonują księgowań dotyczących zasądzonych kosztów sądowych dopiero w momencie wyegzekwowania ich od wierzyciela, czyli pod datą faktycznego ich wpływu.

Zdarzają się również sytuacje, w których to jednostka gospodarcza zostaje pozwana do sądu nie tylko tytułem zapłaty wierzytelności, ale także np. przez kontrahenta z powodu niewywiązania się z warunków umowy lub przez pracownika np. o lobbing.

– W takich przypadkach zasądzone koszty postępowania sądowego z reguły obciążą jednostkę w przypadku przegrania sprawy w sądzie – wyjaśnia Renata Zielińska. Dodaje, że na dzień bilansowy jednostka szacuje ryzyko wypłaty odszkodowań i tworzy odpowiednią rezerwę na sprawy sądowe. Według rozmówczyni rezerwa taka powinna obejmować także oszacowane ryzyko poniesienia kosztów postępowania sądowego. Księgowanie takich rezerw odbywa się następująco:

●

Pod datą uprawomocnienia się wyroku wartość rezerwy należy przenieść na zobowiązania jednostki, a ewentualne różnice do wysokości zasądzonej kwoty ująć w pozostałych kosztach lub przychodach operacyjnych.