Koszty bankowe

Koszty wszystkich operacji, które osoba wykonująca prywatną praktykę przeprowadza za pośrednictwem konta bankowego, są kosztem uzyskania przychodu. Odsetki naliczone na takim koncie trzeba opodatkować jak dochód z działalności.

Takie koszty to zarówno stała opłata za prowadzenie rachunku pobierana przez bank, jak i opłaty za przelewy, wpłaty itp. Księgujemy je w kolumnie 13 (pozostałe wydatki) księgi przychodów i rozchodów na podstawie not bankowych, które bank wystawia po dokonaniu każdej operacji. Najwygodniej jest wystawić jeden dowód wewnętrzny dokumentujący koszty operacji bankowych z całego miesiąca i na jego podstawie dokonać jednego wpisu do księgi. Wówczas załącznikiem do takiego dowodu powinny być noty bankowe potwierdzające dokonane operacje albo np. jedno zestawienie takich operacji. Można jednak wpisywać do księgi jako oddzielne wydarzenia gospodarcze także poszczególne operacje. Podstawę do wpisu może stanowić dokument bankowy, jeśli spełnia kryteria pozwalające zakwalifikować go jako dowód księgowy. W przeciwnym razie trzeba wystawić dowód wewnętrzny, do którego taki dokument bankowy będzie tylko załącznikiem. Zgodnie z art. 23 ustawy o PIT, nie można uznać za koszt uzyskania przychodu ani kapitałów własnych, ani pochodzących z kredytu lub pożyczki. Nie ma natomiast przeszkód, by w koszty zaliczyć wszystkie odsetki od takich kredytów lub pożyczek. Ewidencjonujemy je także w kol. 13 księgi.

W przypadku kont podmiotów gospodarczych odsetki od zgromadzonych kwot są zazwyczaj niewielkie, ale w określonych terminach (np. kwartalnych czy miesięcznych) następuje ich kapitalizacja. Wówczas taką kwotę odsetek księgujemy w kolumnie 8 księgi przychodów i rozchodów.