Zaliczkę dla rewidenta trzeba rozliczyć
Środki zapłacone za badanie sprawozdania finansowego za 2011 rok stanowią koszt tego roku, bez względu na moment ich wpłacenia
Podmioty, które wpłacają zaliczki na usługę badania sprawozdania finansowego za 2011 rok, księgują wpłatę w następujący sposób: strona Wn konta 202 - Rozrachunki z dostawcami, strona Ma konta 130 - Rachunek bankowy.
Podmiot otrzymujący zaliczkę ma obowiązek wystawienia faktury nie później niż siódmego dnia od dnia otrzymania zaliczki. Zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o VAT w chwili wpłacenia zaliczki na dostawę powstaje obowiązek podatkowy, który powinien znaleźć odzwierciedlenie w księgach rachunkowych. Wpłacona zaliczka stanowi wartość brutto, czyli obejmuje również wartość podatku od towarów i usług.
Ujęcie w księgach otrzymanej faktury z tytułu wpłaconej zaliczki może przebiegać w następujący sposób: strona Wn konta 300 - Rozliczenie zakupu (wartość netto), strona Wn konta 225 - Rozliczenie VAT naliczonego (wartość VAT), strona Ma konta 240 - Inne rozrachunki (wartość brutto).
W przypadku tych usług zaliczki wykazuje się w bilansie w pozycji aktywów: jako B.I.5- Zaliczki na dostawy. Ich wartość będzie stanowiła saldo konta 300 - Rozliczenie zakupu.
Koszt badania sprawozdania finansowego za 2011 rok dotyczy właśnie tego roku, dlatego też musi być przyporządkowany do tego właśnie okresu sprawozdawczego bez względu na to, kiedy będzie dokonana płatność.
Warto przypomnieć, że koszty na przełomie roku można ewidencjonować na dwa sposoby.
Jeżeli podmiot jest w stanie dokładnie określić kwotę zobowiązania, to powinien ewidencję przeprowadzić za pośrednictwem konta 300 - Rozliczenie zakupu (strona Wn konta 420 - Usługi obce, strona Ma konta 300). Możliwe jest również utworzenie rezerwy na koncie 646 - Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów (strona Wn konta 420 - Usługi obce, strona Ma konta 646).
Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o rachunkowości jednostki dokonują biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy, wynikających w szczególności z obowiązku wykonania, związanych z bieżącą działalnością, przyszłych świadczeń wobec nieznanych osób, których kwotę można oszacować, mimo że data powstania zobowiązania nie jest znana.
@RY1@i02/2011/219/i02.2011.219.07100140c.101.jpg@RY2@
Agnieszka Pokojska
Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu