Majątek wycenia się nie tylko dla początkowego ujęcia w księgach

Majątek wycenia się nie tylko dla celów jego początkowego ujęcia w ewidencji rachunkowej, ale również przy tworzeniu sprawozdań finansowych. Zanim przejdziemy do błędów, które w tym zakresie są popełniane, to przypomnijmy zasady określenia środków trwałych na dzień bilansowy zgodnie art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.). Wycena taka następuje po cenach nabycia lub kosztach wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. W przedstawionej powyżej definicji mowa jest również o przeszacowaniu. Należy pamiętać, że jednostka sama nie może podjąć decyzji o podwyższeniu wartości składnika aktywów, np. budynku, który może mieć znacznie wyższą wartość, niż wynika to z ksiąg. Może to nastąpić tylko na podstawie odrębnych przepisów. Ostatnia taka aktualizacja została dokonana 1 stycznia 1995 r.