Należności wykazane w księgach przez spółki trzeba aktualizować

W dzisiejszym odcinku eksperci na przykładach pokazują problemy z wyceną należności. Wycenia się je m.in. dla tworzonego na dzień bilansowy sprawozdania finansowego. Tu właściwy jest art. 28 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.; dalej: ustawa o rachunkowości). Zgodnie z nim dla celów sprawozdawczych wycenia się je w kwocie wymaganej zapłaty, z zachowaniem zasady ostrożności. Wspomniana zasada ostrożności wymaga zweryfikowania, czy nie zachodzą okoliczności uzasadniające dokonanie odpisów aktualizujących. W art. 35b ustawy o rachunkowości wymienione są sytuacje, kiedy niezbędne jest dokonanie odpisu aktualizującego. Należy to uczynić w pełnej wartości należności, jeżeli dłużnik został postawiony w stan likwidacji lub upadłości. Analogicznie jest w przypadku, gdy wartość należności jest kwestionowana przez dłużników oraz gdy dłużnik zalega z jej zapłatą, a według oceny jego sytuacji majątkowej i finansowej spłata należności w umownej kwocie nie jest prawdopodobna. Wtedy jednak odpisu dokonuje się w wysokości należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem.