Czy program komputerowy ująć jako środek trwały

Zakupiony program komputerowy ujmuje się w wartościach niematerialnych i prawnych. Wynika to z art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o rachunkowości, który do takich składników majątku zalicza prawa autorskie. Program komputerowy jest właśnie takim prawem na podstawie art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 z późn. zm.).

Takie zakwalifikowanie zgodnie z prawem bilansowym jest właściwe, gdy program będzie wykorzystywany w działalności jednostki, a przewidywany okres jego ekonomicznej użyteczności będzie dłuższy niż rok.

Do ksiąg rachunkowych taki składnik majątku wprowadza się w kwocie z faktury, bez podlegającego odliczeniu VAT, powiększonej m.in. o koszty bezpośrednio związane z zakupem. Oznacza to, że do wartości początkowej zalicza się do koszty związane z instalacją, uruchomieniem i testowaniem programu komputerowego. Nie uwzględnia się natomiast wydatków związanych z przeszkoleniem pracowników w zakresie korzystania z programu.

Ewidencja księgowa w tym przypadku może przebiegać w następujący sposób:

1. Faktura za zakup programu komputerowego: strona Wn konta - 300 Rozliczenie zakupu - wartość w cenie zakupu, strona Wn konta 225 - Rozliczenie VAT naliczonego - VAT naliczony podlegający odliczeniu, strona Ma konta 240 - Inne rozrachunki - wartość brutto;

2. Wprowadzenie programu do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych: strona Wn konta 020 - Wartości niematerialne i prawne, strona Ma konta 300 - Rozliczenie zakupu.

Warto podkreślić, że taka ewidencja nie dotyczy programów komputerowych wytwarzanych przez podmiot we własnym zakresie. Koszty w tym przypadku zalicza się w trakcie ich wytwarzania do bieżących okresów sprawozdawczych.

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.).