Kiedy koszty postępowania egzekucyjnego są kosztem firmy

starszy menedżer w dziale prawno-podatkowym PricewaterhouseCoopers Biuro w Katowicach

W przypadku zasądzenia od pracodawcy wynagrodzenia za godziny nadliczbowe wraz z odsetkami, po stronie dłużnika materializuje się zobowiązanie do wypłaty świadczenia pracowniczego. Koszty poniesione na wykonanie tego zobowiązania będą stanowić u niego koszt uzyskania przychodu. Wynagrodzenie to stanowi bowiem klasyczny koszt pracowniczy, który zgodnie z przesłankami wynikającymi z definicji kosztu uzyskania przychodu obniża dochód pracodawcy. Należy pamiętać, że koszt ten powinien być ujęty w momencie wypłaty (art. 15 ust. 4 g, art. 16 ust. 1 pkt 57 i art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT).

Jednocześnie po stronie dłużnika pojawia się obowiązek pokrycia kosztów sądowych i egzekucyjnych. O ile w przypadku tych ostatnich, przepis art. 16 ust. 1 pkt 17 ustawy o CIT wprost zakazuje uznawania kosztów egzekucyjnych związanych z niewykonaniem zobowiązań do kosztów uzyskania przychodu, o tyle nie znajdziemy analogicznej regulacji dotyczącej wydatków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W praktyce organy podatkowe odmawiają podatnikom możliwości zaliczania takich wydatków do kosztów podatkowych. Argumentują, że zwrot kosztów postępowania sądowego nie prowadzi do osiągnięcia przychodu, co jest warunkiem koniecznym do uznania wydatku za koszt w rozumieniu ustawy o CIT. Wyjątkiem byłaby sytuacja, w której dłużnik np. inicjuje proces w swoim interesie, a jego roszczenie ma podstawy faktyczne i prawne.

(EP)

Art. 15, art. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).