Czy podatek od czasowo nieużywanego budynku może być kosztem

menedżer w Deloitte

Zdarza się, że niektóre budynki będące własnością podatnika nie są przez niego czasowo wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Mimo to właściciel ma obowiązek uiszczania z tego tytuł podatku od nieruchomości. Obowiązek ten jest niezależny od tego, czy właściciel faktycznie korzysta z budynku, czy też nie. Nie ma też znaczenia czasowe zaprzestanie wykorzystania budynku w działalności gospodarczej właściciela.

Na gruncie ustawy o CIT podatnik nie może zaliczyć do kosztów podatkowych dokonywanych od takiego budynku odpisów amortyzacyjnych, i to nawet jeśli tylko czasowo zaprzestał wykorzystywać go w prowadzonej działalności. Z punktu widzenia kosztowości powyższych wydatków wydaje się, że spełniona jest przesłanka uznania ich za wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów. Posiadanie majątku (budynku) może bowiem pośrednio przełożyć się na generowane w przyszłości przez podatnika przychody. Dodatkowo można też przyjąć, że podatnik, który ponosi koszty utrzymania budynku, licząc na jego przydatność w przyszłości (nawet jeśli czasowo obiekt nie jest wykorzystywany w działalności), podejmuje działania zmierzające do zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów. Trzeba też wyraźnie zaznaczyć, że nie ma wyraźnej podstawy prawnej aby wyłączyć wydatki na podatek od nieruchomości z kosztów podatkowych.

Podsumowując, wydatki takie można zakwalifikować jako poniesione w celu uzyskania przychodów (względnie zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów), a jednocześnie nie występują ograniczenia w zaliczaniu takich wydatków do kosztów podatkowych. Tym samym zaliczenie przez podatnika podatku od nieruchomości zapłaconego od budynku, który czasowo nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, do kosztów wydaje się zasadne. Stanowisko takie potwierdzają też organy podatkowe.

pb

Art. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.)