Jak ustalić wartość początkową wkładu do spółki

doradca podatkowy w Kancelarii K&L Gates Jamka

Ostatnia nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza m.in. regulacje dotyczące sposobu ustalania wartości początkowej przedmiotu wkładu wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną. Stosownie do art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) i b) ustawy w razie nabycia wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną wartość początkową należy ustalić w wysokości:

a) wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wspólnika wnoszącego wkład - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany u tego wspólnika,

b) wydatków poniesionych na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany.

Takie zasady ustalania wartości początkowej aktywów wniesionych jako wkład do spółki niebędącej osobą prawną dotyczą także wnoszenia wkładu przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe, a wkład nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności, wartość początkową wkładu określa się w wysokości ceny rynkowej z dnia jego wniesienia (art. 14 ustawy).

Przepis art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) i b) stosuje się odpowiednio w przypadku składnika majątku wnoszonego w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną przez wspólnika, który składnik ten otrzymał w wyniku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Z nowego brzmienia art. 16g ust. 9 wynika, że określona w tym przepisie zasada kontynuacji wyceny wartości początkowej ma też zastosowanie przy restrukturyzacji dokonywanej z udziałem spółek niebędących osobami prawnymi.

W razie nabycia wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną, który wcześniej był amortyzowany, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się na zasadzie kontynuacji. Należy zatem uwzględnić dotychczasową wysokość odpisów oraz metodę amortyzacji przyjętą przez poprzednika (art. 16h ust. 3d ustawy). Zasadę tę stosuje się również przy przekształceniach.

Oprac. sf

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. nr 54, z 2000 r. poz. 654 z późn. zm.).