Sam certyfikat nie wystarczy do zastosowania niższego CIT
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania może zezwolić na niższy podatek lub odstąpienie od jego pobrania
Oprócz obowiązków związanych z rozliczeniem podatku od dochodów własnych, spółki występują również w roli płatników zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych (tzw. podatek u źródła) od przychodów (dochodów) wypłacanych podmiotom niemającym siedziby lub zarządu w Polsce (tzw. nierezydentom).
Wysokość opodatkowania
Ustawa o CIT przewiduje kilka stawek podatku u źródła. Płatnik może jednak zastosować niższą stawkę lub całkowicie odstąpić od pobrania tego podatku, gdy zezwala na to umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawarta przez Polskę z krajem siedziby odbiorcy płatności. Uzależnione jest to jednak od posiadania przez płatnika certyfikatu rezydencji beneficjenta płatności.
Certyfikat rezydencji to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych, wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika. Na wstępie należy zauważyć, że brak jest w ustawie o CIT szczególnych uregulowań dotyczących zarówno samej formy certyfikatu, jak i jego ważności (długości obowiązywania).
W celu zastosowania niższej stawki podatku lub zaniechania jego poboru, płatnik powinien dysponować oryginałem dokumentu w formie papierowej lub kopią potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez organ, który wystawił certyfikat, lub przez notariusza. Certyfikat rezydencji wystawiony w formie elektronicznej, co do zasady, zostanie zaakceptowany przez polskie organy podatkowe tylko wówczas, gdy państwo rezydencji nie wystawia przedmiotowych certyfikatów w innej formie.
Dodatkowo płatnicy powinni zwrócić uwagę na moment pozyskania samego certyfikatu oraz i okres jego ważności (w sytuacji gdy nie jest on wyraźnie zaznaczony na certyfikacie).
Ważna wypłata
Obecnie organy zauważają, że często niemożliwe jest uzyskanie certyfikatu w dniu wypłaty należności. W związku z tym uznają one certyfikaty wydane po dokonaniu wypłaty należności. Ważne jest jednak, aby certyfikat taki potwierdzał rezydencję na dzień tej wypłaty.
W odniesieniu do okresu obowiązywania certyfikatu, gdy nie jest on wskazany bezpośrednio na dokumencie, linia orzecznicza polskich organów podatkowych oraz sądów jest niejednolita. Zarówno organy, jak i sądy stoją na stanowisku, że certyfikat niewskazujący okresu, na jaki został wystawiony, zachowuje ważność, dopóki zmianie nie ulegnie przedstawiony w nim stan faktyczny. Jednak według organów podatkowych certyfikat nie może poświadczać faktów na przyszłość, a zatem dokument wydany w roku lub latach poprzednich nie jest wystarczającym dowodem rezydencji i płatnik powinien pozyskać aktualny certyfikat rezydencji na dany rok. Z kolei zgodnie z orzecznictwem sądów wystarczy, by płatnicy dysponujący starszym certyfikatem upewnili się, że zawiera on niezmienione dane dotyczące rezydencji beneficjenta płatności.
Pisemne oświadczenie
Od 1 stycznia 2011 r. ustawa o CIT przewiduje dodatkowy warunek pobrania podatku u źródła według niższej stawki niż przewidziana w ustawie w sytuacji wypłaty świadczeń między podmiotami powiązanymi, spełniającymi odpowiednie kryteria (tj. np. wypłaty odsetek lub dywidend zgodnie z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 ustawy o CIT). Mianowicie beneficjent płatności nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na źródło ich osiągania. W związku z tym zgodnie z ustawą o CIT płatnik podatku u źródła powinien dysponować nie tylko certyfikatem rezydencji beneficjenta płatności, ale też pisemnym oświadczeniem beneficjenta płatności, że w stosunku do wypłacanych należności spełniony został wskazany warunek. Analiza przepisów prowadzi do wniosku, że w przypadku wypłaty przychodów m.in. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, dokonanej na rzecz spółki siostry, płatnik zryczałtowanego podatku powinien dysponować przedmiotowym oświadczeniem zarówno beneficjenta płatności (tj. spółki siostry), jak i spółki matki.
Dokumentowanie rezydencji dla celów podatkowych
Zdaniem sądów oraz organów podatkowych certyfikat rezydencji powinien spełniać przynajmniej następujące warunki:
● zostać wydany przez właściwą administrację podatkową,
● określać miejsce rezydencji (miejsce zamieszkania bądź siedziby) podatnika dla celów podatkowych,
● zawierać datę wydania certyfikatu i/lub datę, na jaką potwierdzana jest rezydencja podatkowa.
Stanowisko władz podatkowych w Polsce wydaje się jednolite również co do formy certyfikatu. Zwykła kopia certyfikatu czy certyfikat przesłany faksem nie jest wystarczającym dokumentem na potwierdzenie miejsca siedziby podmiotu go przedstawiającego.
@RY1@i02/2012/102/i02.2012.102.21400020k.101.jpg@RY2@
Katarzyna Kołłątaj doradca podatkowy, senior w Ernst & Young
Katarzyna Kołłątaj
doradca podatkowy, senior w Ernst & Young
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu