Minister musi uwzględnić wyrok sądu administracyjnego

Podatnicy często mają problemy z interpretacjami. Dotyczy to w szczególności odpowiedzi ministra, które nie wiadomo jak zastosować lub z których niewiele wynika. Podatnicy mają jednak możliwość przeciwdziałania takiej sytuacji, co potwierdził ostatnio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (wyrok z 24 listopada 2011 r., I SA/Łd 1197/11).

Skarżący we wniosku o wydanie interpretacji wskazał, że nabywcy towarów wyprodukowanych przez spółkę czasem stwierdzają ich wady i uruchamiają procedury reklamacyjne na podstawie przepisów o rękojmi za wady lub przepisów o gwarancji. W praktyce reklamacja może być przez wnioskodawcę uznana, gdy wyniki badań jednoznacznie potwierdzają wadę tkwiącą w wyrobie. Zdarza się jednak, że wyniki badań nie są jednoznaczne i dochodzi do polubownego uwzględnienia reklamacji.

Skarżąca spółka uważała, że poniesione przez nią koszty związane z reklamacjami załatwionymi polubownie mogły być w przeszłości i mogą być w przyszłości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Ze stanowiskiem tym nie zgodził się minister finansów. W wydanej interpretacji indywidualnej wyjaśnił, że są to wydatki na reprezentację, a te zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT są wyłączone z kosztów. Spółka złożyła więc skargę do WSA.

Sąd uchylił interpretację, gdyż uznał, że minister finansów nie pogłębił swojego stanowiska i nie odniósł się do stwierdzenia spółki, że "wydatek związany z reklamacją polubowną jest wydatkiem na zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów".

Sprawa wróciła więc do ministra. Po ponownym zbadaniu sprawy minister stwierdził m.in., że "uwzględnianie przez spółkę reklamacji polubownych zmierza do budowania pozytywnego wizerunku firmy, a więc jest to wydatek na reprezentację". Spółka ponownie złożyła skargę do sądu.

WSA stwierdził, że zarówno organ podatkowy, jak i skład rozpoznający sprawę po raz drugi są związani pierwotnym wyrokiem sądu. Minister jednak nie zastosował się do wskazań zawartych w tym wyroku i praktycznie powtórzył interpretację.

Skład orzekający stwierdził, że organ udzielający interpretacji miał obowiązek wyjaśnić, jak traktowane są wydatki reklamacyjne pod względem podatkowym (kosztowym). Organ powinien też rozważyć, czy do przypadku przedstawionego we wniosku znajdzie zastosowanie ogólna reguła dotycząca kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, czy też wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ustawy o CIT. Minister będzie więc musiał kolejny raz wydać interpretację.

Łukasz Zalewski

lukasz.zalewski@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 14c par. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).