Gwarancje bankowe są kosztem w momencie ich poniesienia

Koszty gwarancji bankowych i ubezpieczeniowych można zaliczyć do kosztów podatkowych w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Spółka realizuje kontrakty budowlane. Zawierane przez nią umowy często nakładają obowiązek przedłożenia inwestorowi gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej. Gwarancje mają zabezpieczyć inwestora na etapie obejmującym okres gwarancji i rękojmi, a więc w okresie po ukończeniu robót. Gdyby spółka nie zdecydowała się na uzyskanie wymaganych gwarancji, nie doszłoby do zawarcia kontraktu. Gwarancje udzielane są na różne okresy (zależnie od zawartych umów z inwestorem).

Sąd nie podzielił stanowiska skarżącej, która twierdziła, że koszty gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej są kosztami bezpośrednimi, ponieważ zostały poniesione w celu zrealizowania konkretnej umowy, czyli konkretnego przychodu, z konkretnego źródła.

WSA wyjaśnił, że sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów, zwłaszcza te, które odnoszą się nie tylko do roku podatkowego, w jakim zostały poniesione, ale i do lat następnych, zależy od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio czy pośrednio związanych z przychodami. Koszty bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Jak wynika z kolei z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Sąd tłumaczył, że z powyższego przepisu wynika, że zasadą jest kasowa potrącalność pośrednich kosztów podatkowych, czyli w dacie ich poniesienia, chyba że spełnione zostaną łącznie dwie przesłanki wskazane w zdaniu drugim tego przepisu. Wtedy ustawodawca nakazuje rozliczyć dany koszt proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczy. Aby takie rozliczenie nastąpiło - wskazał dalej sąd - koszt pośredni musi dotyczyć okresu przekraczającego rok podatkowy i nie może być możliwe określenie, jaka jego część dotyczy danego roku podatkowego.

Odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika sąd orzekł, że poniesione koszty gwarancji bankowych czy też ubezpieczeniowych nie są kosztami bezpośrednimi, ponieważ nie można ich przypisać do określonych przychodów. Są one jednak racjonalnie uzasadnione, jako prowadzące do osiągnięcia przychodów. Należy je więc uznać za koszty pośrednie i ma do nich zastosowanie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

w Olsztynie z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 669/11, nieprawomocny.

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/005/i02.2012.005.07100030a.802.jpg@RY2@

Katarzyna Sala, prawnik, ECA Auxilium

Spór dotyczył tego, czy ponoszone przez wnioskodawcę wydatki na uzyskanie wieloletnich gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych można uznać za koszty bezpośrednio związane z przychodem, a co za tym idzie, czy można zaliczyć je do kosztów w roku podatkowym, w którym podatnik osiągnął przychód ze sprzedaży mieszkań. Mimo że dla podatnika uzyskanie gwarancji jest warunkiem zawarcia z inwestorem umowy budowlanej, to jednak uiszczana przez niego opłata stanowi zapłatę z tytułu zawarcia umowy gwarancyjnej i jako taka dotyczy całego okresu obowiązywania gwarancji. Biorąc pod uwagę zabezpieczający charakter gwarancji, należy więc uznać, że między opłatą gwarancyjną a osiąganymi przez skarżącą przychodami ze sprzedaży gotowych obiektów budowlanych nie występuje bezpośredni związek przyczynowy. W rezultacie sporne wydatki będą stanowić dla spółki koszty pośrednio związane z przychodem, a więc potrącalne w dacie ich poniesienia, chyba że dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy i nie można określić, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego. Wówczas wydatki te będą stanowić koszty proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. W analizowanym przypadku będzie to okres, na jaki udzielono gwarancji.