Wydatki na realizację zadań będą stanowiły koszt podatkowy

Ośrodek działa na podstawie ustawy z 22 października 2004 r. o jednostkach doradztwa rolniczego. Na realizację nieodpłatnych zadań z tego zakresu otrzymuje z budżetu państwa dotację celową. Jednak koszty zadań nieodpłatnych są wyższe od dotacji. Różnica pokrywana jest wpływami uzyskanymi ze świadczenia usług doradczych odpłatnych.

Ośrodek jest samorządową wojewódzką osobą prawną prowadzącą rachunkowość. Czy różnica między otrzymaną dotacją a poniesionymi kosztami na realizację wykonywanych zadań nieodpłatnych wymienionych jest kosztem uzyskania przychodu?

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Podatnik może zaliczyć poniesione wydatki do kosztów, pod warunkiem że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zaliczenie danego wydatku do kosztów podatkowych zależy od tego, czy nie został on wymieniony w katalogu wydatków, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie skutkującej dokonaniem jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.

Zatem warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek: wydatek został poniesiony przez podatnika; jest definitywny, a więc bezzwrotny; pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością; poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów; został właściwie udokumentowany; nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52 i 53, lub ze środków, o których mowa w art. 33 ust. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Wskazać należy, że art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT wymienia jako wolne od podatku dochodowego dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Wskazane ograniczenie nie dotyczy wydatków i kosztów, które ponoszone są ze środków własnych podmiotu.

Zatem po spełnieniu przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik-ośrodek może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki stanowiące różnicę między poniesionymi kosztami na realizację wykonywanych zadań nieodpłatnych wymienionych w art. 4 ust. 2 ustawy o jednostkach doradztwa rolniczego a kwotą dotacji celowej, otrzymanej na realizację tych zadań.

dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 28 listopada 2011 r. (nr IPTPB3/423-214/11-2/IR).

@RY1@i02/2012/001/i02.2012.001.07100040b.801.jpg@RY2@

Tomasz Napierała, doradca podatkowy, partner w ABC Tax

Interpretacja ta w ogóle nie daje odpowiedzi na zadane pytanie. Jest natomiast doskonałym przykładem tego, że pozornie pozytywna interpretacja (uznająca stanowisko podatnika za prawidłowe) może być wręcz negatywna lub co najmniej tego stanowiska wcale nie potwierdzać. Podatnik (ośrodek doradztwa rolniczego) zadał tu proste pytanie, czy koszty związane ze świadczeniem nieodpłatnych usług stanowią koszt podatkowy. Wskazał jednocześnie, że jego zdaniem tak, gdyż służą one zabezpieczeniu źródła przychodów osiąganych ze świadczenia usług odpłatnych, a także zapewniają sam byt ośrodka (który jest ustawowo powołany do świadczenia takich usług). Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, stwierdzając przy tym, że może zaliczyć on do kosztów uzyskania przychodów omawiane wydatki po spełnieniu przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. To, czy przesłanki te w opisanym stanie faktycznym są spełnione, było natomiast istotą pytania podatnika. Taki unik może wynikać z tego, że odpowiedź rzeczywiście nie jest prosta. Widzę jednak argumenty za uznaniem związku tych wydatków z opodatkowanymi przychodami podatnika, a tym samym za możliwością uznania ich za koszt podatkowy.

Oprac. Ewa Matyszewska