Status podatkowy spółki decyduje o umowie

Międzynarodowe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wzorowane na Modelowej Konwencji OECD w sprawie podatku od dochodu i majątku, mają generalnie zastosowanie do osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu umawiających się państwach. Z kolei za taką osobę uważa się tę, która zgodnie z prawem tego państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Konsekwencją obu zasad jest to, że postanowienia typowych umów podatkowych mogą być zastosowane tylko do podmiotów, które podlegają w danym państwie opodatkowaniu w zakresie dochodu (niekiedy również majątku).