Długi wpływają na wartość początkową środków trwałych

W przypadku wniesienia przedsiębiorstwa w formie wkładu niepieniężnego do spółki, wartość początkową wnoszonych środków trwałych należy odnosić do wartości aktywów.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej określił spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok w wysokości ponad 230 tys. zł. Dyrektor izby skarbowej utrzymał w mocy tę decyzję. Wyjaśnił, że spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych od nieprawidłowo ustalonej wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wniesionych do spółki aportem w postaci przedsiębiorstwa. Spółka przyjęła, że łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wniesionych w postaci przedsiębiorstwa stanowi suma ich wartości rynkowej. Wartość rynkową wprowadzonych do ewidencji składników majątkowych spółka przyjęła za podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych.

Według organów wartość początkowa nabytych przez spółkę środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych należało ustalić inaczej, tj. jako różnicę między nominalną wartością wydanych udziałów, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Dlatego też spółka powinna była zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od wartości początkowych poszczególnych składników majątku wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa stanowiącej jedynie część ich wartości rynkowej.

Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Według sądu wartość wniesionego aportem przedsiębiorstwa - wbrew stanowisku skarżącej - nie była dodatnia, w tej sytuacji łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Sąd wyjaśnił, że wyliczenie ujemnej wartości przedsiębiorstwa było skutkiem pomniejszenia aktywów przedsiębiorstwa między innymi o długi wobec fiskusa i ZUS.

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki.

Sąd wyjaśnił, że nabywca przedsiębiorstwa (czy też zorganizowanej części), ustalając początkową wartość (podatkową) firmy ma prawo uwzględnić przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia. Długi podatkowe czy wobec ZUS w tym przypadku nie mogą zostać uznane za funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy. Zobowiązania publicznoprawne powstały w czasie, w którym podmiot ten był właścicielem przedsiębiorstwa. To na nim jako na dłużniku ciążył obowiązek regulowania zobowiązań, a nie na przedsiębiorstwie. Dłużnikiem nie mogło być przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu, gdyż nie posiadało odrębnej osobowości prawnej. Posiadał ją właściciel przedsiębiorstwa

Opracował Przemysław Molik

z 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1619/11, prawomocny.