Mogą być rozbieżności między sprawozdaniem a zeznaniem CIT-8

W sprawozdaniu finansowym jednostki są zobligowane do zaprezentowania m.in. podatku dochodowego za okres objęty tym raportem. Zasada ta dotyczy oczywiście podmiotów będących podatnikami CIT. Podatek dochodowy wykazywany w sprawozdaniu finansowym - zarówno ten bieżący, powiązany z zeznaniem podatkowym, jak i tzw. odroczony - koryguje wynik finansowy brutto i pozwala na pokazanie zysku netto w prawidłowej wartości. W przeszłości, kiedy termin sporządzenia sprawozdania finansowego i termin na złożenie zeznania podatkowego przypadały w tej samej dacie (31 marca), nie było wątpliwości. Wartość wyliczana przez służby księgowe na potrzeby zeznania rocznego była uwzględniana w księgach rachunkowych przez ujęcie na kontach: Wn „Podatek dochodowy”, Ma „Rozrachunki z US z tytułu CIT”.

W ten sposób na koncie „Rozrachunki z US z tytułu CIT” prezentowana była wartość zobowiązania podatkowego, oczywiście skorygowana o wcześniej uiszczone zaliczki na podatek dochodowy. Następnie wpływała ona na wartość zobowiązania z tytułu podatków, ceł i ubezpieczeń społecznych w pozycji „Zobowiązań krótkoterminowych w bilansie”. Na podstawie analizy zapisów na koncie „Rozrachunki z US z tytułu CIT” bez trudności można było więc ustalić dokładnie wartość zaliczek i ostatecznej wartości podatku oraz dat i kwot płatności, jakie jednostki dokonywały na podatek dochodowy od osób prawnych. W praktyce nie zdarzało się, by wartość podstawy opodatkowania zmieniała się po sporządzeniu sprawozdania finansowego.