Przejęcie długu nie podlega opodatkowaniu

Spółka, która wstępuje jednocześnie w prawa i obowiązki dłużnika, nie uzyskuje z tego tytułu przychodu - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Sprawa dotyczyła spółki, która była udziałowcem innego podmiotu i chciała przejąć jego dług wraz z odsetkami. Uważała, że od takiej czynności nie zapłaci CIT. Argumentowała, że wynagrodzenie równe wartości kwoty głównej kredytu oraz odsetkom naliczonym, a niezapłaconym na dzień przejęcia kredytu, nie będzie dla niej przychodem. Sądziła, że przysporzeniem byłaby u niej jedynie nadwyżka otrzymana w zamian za przejęcie kredytu.

Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie. Stwierdził, że przejęcie i spłata zobowiązania nie są zdarzeniami neutralnymi podatkowo. Wyjaśnił, że w wyniku przejęcia długu spółka wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki dotychczasowego dłużnika. W konsekwencji zwiększy swoje aktywa i będzie to zwiększenie trwałe oraz definitywne.

Organ wskazał, że w podatku dochodowym nie ma znaczenia bilansowe ujęcie transakcji przejęcia długu za wynagrodzeniem, bo w prawie podatkowym przychód nie jest definiowany wynikowo, lecz jako jakiekolwiek trwałe przysporzenie majątkowe, uzyskane przez przyrost aktywów lub zmniejszenie pasywów. Natomiast spłacając przejęte zobowiązanie, spółka będzie mogła rozliczyć poszczególne spłaty jako koszty uzyskania przychodu - wyjaśnił dyrektor izby.

Nie zgodził się z nim WSA. Stwierdził, że literalna wykładnia art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT nie pozwala przyjąć, iż na skutek przejęcia długu powstaje obowiązek podatkowy. Spółka przejmująca dług wstępuje bowiem jednocześnie w prawa i obowiązki dłużnika. Dochodzi de facto do udzielenia kredytu. WSA powołał się przy tym na wyrok NSA o sygnaturze akt II FSK 1780/13.

Dodatkowo sąd zobowiązał dyrektora izby do rozstrzygnięcia kwestii odsetek, bo w tym zakresie organ się nie wypowiedział.

Wyrok jest nieprawomocny.

Katarzyna Bajak

dgp@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 26 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2830/14.