Podatnicy stracą więcej, niż mieli stracić
W zakresie kosztów finansowania dłużnego Polski Ład może przynieść odmienny skutek od założonego. Wątpliwości mogą być większe niż te, które Ministerstwo Finansów próbuje właśnie rozwiać
Chodzi o art. 15c ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem podatnicy muszą wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przewyższa 30 proc. podatkowej EBITDY, czyli zysku netto przed opodatkowaniem, odsetkami i amortyzacją. Podatkowa EBITDA to różnica pomiędzy przychodami podatkowymi ze wszystkich źródeł przychodów z wyłączeniem przychodów o charakterze odsetkowym oraz sumą kosztów uzyskania przychodów z wyłączeniem odpisów amortyzacyjnych oraz bieżących kosztów finansowania dłużnego. Przekroczenie 30 proc. podatkowej EBITDY zobowiązuje podatnika do wyłączenia części kosztów finansowania dłużnego z kosztów uzyskania przychodu.
Jednocześnie podatnicy (niebędący przedsiębiorstwami finansowymi) nie stosują ograniczeń do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w części nieprzekraczającej w roku podatkowym 3 mln zł.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.