Rozliczenie kosztów podatkowych na przełomie lat

doradcy podatkowego w DLA Piper

●

- W celu zachowania współmierności kosztów i przychodów spółki często w związku z otrzymaniem faktur zakupu dokumentujących koszty dotyczące poprzedniego roku dokonują księgowań w dwóch różnych latach. W roku otrzymania faktury wystawionej w tym lub poprzednim roku księgowane jest zobowiązanie wobec kontrahenta, natomiast w poprzednim roku podatkowym koszt jest księgowany na podstawie dokumentu wewnętrznego (PK).

●

- W przypadku kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami o momencie ich zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów decyduje data poniesienia. Nie odnosi się to do kosztów dotyczących okresu przekraczającego rok podatkowy, które są z zasady zaliczane do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Data poniesienia kosztu jest zdefiniowana jako dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Takie brzmienie przepisów wskazuje, że jeśli opisane wyżej księgowania były dokonywane w korespondencji z kontem rozliczeń międzyokresowych kosztów biernych lub kontem rezerw, to koszt w ujęciu podatkowym powinien być rozliczony dopiero w nowym roku.

●

- W mojej opinii więcej argumentów przemawia za rozpoznaniem tego kosztu w nowym roku. W szczególności przepis definiujący datę poniesienia kosztu sugeruje, że ujęcie kosztu powinno nastąpić na podstawie faktury (rachunku), podczas gdy księgowanie kosztu w starym roku zostało dokonane na podstawie dokumentu wewnętrznego.

Organy podatkowe często twierdzą jednak, że podstawą zaliczenia do kosztów podatkowych danego roku może być jedynie faktura otrzymana w tym roku.