Jak przedsiębiorcy mogą składać w urzędzie skarbowym korekty rozliczeń CIT

Podmioty płacące podatek dochodowy od osób prawnych składają roczne zeznanie podatkowe do trzeciego miesiąca następującego po roku podatkowym. Dla podmiotów, dla których rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, termin na złożenie deklaracji CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty w 2009 roku minął 31 marca 2010 r.

Po tym terminie może się jednak okazać, że zadeklarowana przez podatnika kwota podatku może być niezgodna z faktycznymi transakcjami opodatkowanymi i dokonanymi w ciągu roku podatkowego, np. nie tylko na skutek błędu rachunkowego, ale dodatkowej faktury, która wcześniej nie została uwzględniona w rozliczeniu rocznym.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają zasad korygowania rocznej deklaracji CIT, ale prawo do dokonania korekty zeznania wynika z przepisów Ordynacji podatkowej. Urzędem właściwym do złożenia korekty zeznania rocznego CIT jest podobnie jak przy składaniu pierwotnej deklaracji urząd skarbowy właściwy dla podatnika, ustalony według siedziby podatnika, określonej w np. umowie spółki czy statucie organizacji.

Możliwość skorygowania złożonej deklaracji podatkowej przez podatnika regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

W uzasadnieniu dołączonym do korekty zeznania rocznego CIT-8 należy wskazać przyczynę dokonania korekty (np. nieuwzględnienie faktury albo dochodu wolnego od opodatkowania) oraz w przypadku dopłaty wskazać informację o wpłacie zaległego podatku wraz z odsetkami.

W praktyce korekty zeznania rocznego CIT można dokonać wówczas, jeżeli w pierwotnej deklaracji wykazany został podatek nienależny lub w wysokości większej od należnej albo wykazana została nadpłata w wysokości mniejszej od należnej. Podobnie jeśli w pierwotnej deklaracji wykazany został podatek w wysokości niższej od należnej albo kwota nadpłaty w wysokości większej od należnej.

Prawo do złożenia korekty zeznania rocznego CIT przysługuje również w sytuacji, gdy korekta nie wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość kwoty nadpłaty.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą.

Roczne zeznanie może zostać skorygowane również przez organ podatkowy (np. w zakresie błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek). Przepisy Ordynacji podatkowej określają, że organ podatkowy koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 1 tys. zł. Po dokonaniu korekty organ przesyła podatnikowi informację o związanej z korektą deklaracji zmianie wysokości zobowiązania podatkowego wraz z uwierzytelnioną kopią skorygowanej deklaracji.

Jednocześnie podatnik może wnieść sprzeciw do organu, który dokonuje korekty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę.

W przypadku jednak podatników wpłacających zaliczki w uproszczonej formie (w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu rocznym złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o CIT), to na skutek korekty mogą one ulec modyfikacji.

Jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku podatkowego i jeżeli złożona korekta zeznania powoduje zmianę wysokości podstawy obliczenia tych miesięcznych zaliczek płaconych w uproszczonej formie, to kwota tych zaliczek ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia.

Natomiast jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku podatkowym, w którym zaliczki są płacone w formie uproszczonej, to kwota tych zaliczek ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu rozpoczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia.

Z kolei gdy zeznanie korygujące zostało złożone później niż w okresach wyżej wymienionych, to kwota zaliczek płaconych w uproszczonej formie nie zmienia się.

Dla podatników, u których w pierwotnej deklaracji rocznej wykazana została niższa kwota podatku niż ta, jaka faktycznie powinna zostać zadeklarowana, istotne jest to, że poprzez złożenie korekty deklaracji nie będą oni podlegać karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Warunkiem koniecznym jest uiszczenie w całości, niezwłocznie lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ, należności podatkowej uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie.

Podatnicy, którzy nie osiągnęli żadnego przychodu (dochód równy zero) albo ponieśli stratę, mają obowiązek złożyć roczne zeznanie CIT

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zawiadomi o tym właściwy urząd skarbowy

Spółka z o.o. została zrestrukturyzowana. Następca prawny spółki, przeglądając dokumentację podatkową, dopatrzył się niewłaściwego rozliczenia podatkowego za ostatni rok podatkowy działania spółki. Czy ma prawo do złożenia korekty rocznego zeznania CIT tej spółki?

W przypadku przekształcenia lub łączenia spółek znaczenie mają zasady wyrażone w art. 93 oraz 93a Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Przepisy te ustanawiają reguły sukcesji podatkowej w przypadku powstania osoby prawnej w wyniku łączenia się osób prawnych, osobowych spółek handlowych oraz osobowych i kapitałowych spółek handlowych. Mają one również zastosowanie do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej oraz osobowej spółki handlowej. Korekty zeznań składanych za okresy poprzedzające połączenie lub przekształcenie powinny być składane przez następcę prawnego podmiotów łączonych lub przekształcanych.

Przemysław Molik

przemyslaw.molik@infor.pl

Art. 3 ust. 1; art. 8; art. 25 ust. 6, 9; art. 27 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Art. 81; art. 274 par. 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Art. 16a ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.).