Przedstawicielstwo - sposób na promowanie firmy

Pojęcie zakładu zdefiniowane w zawartych przez Polskę umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania oparte jest na definicji zakładu z modelowej konwencji OECD (konwencja).

Zgodnie z art. 5 konwencji określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Nie w każdym przypadku posiadanie stałej placówki za granicą prowadzi do powstania zakładu. Określenie "zakład" nie obejmuje np. utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym.

- Działalnością o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym jest m.in. działalność reklamowa i promocyjna prowadzona przez przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych na ich rzecz - tłumaczy Katarzyna Kozakowska, doradca podatkowy w MDDP.

Z komentarza do konwencji wynika, że placówki o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym mogą przyczynić się do wydajności przedsiębiorstwa, lecz te usługi są zbyt odległe od aktualnego osiągania zysków, aby można było przypisać takiej stałej placówce jakąkolwiek konkretną część tych zysków.

- Powstania zakładu nie spowoduje również sprzedaż ruchomości używanych przez przedstawicielstwo, jeżeli przedsiębiorstwo kończy własną działalność w danej placówce lub gdy przedstawicielstwo sprzedaje towary wystawiane na targach lub podczas kongresów, po ich zakończeniu - dodaje Anna Skibińska, starszy asystent w dziale podatków międzynarodowych MDDP.

Tworzenie przedstawicielstw przez przedsiębiorcę zagranicznego w Polsce może okazać się szczególnie korzystne, gdy kraj siedziby czy miejsca zamieszkania przedsiębiorcy zagranicznego stosuje niższą stawkę podatku dochodowego.

- W tym przypadku bowiem przedstawicielstwo prowadzące działania jedynie w zakresie promocji i reklamy będzie opodatkowane przy zastosowaniu niższej stawki podatku państwa siedziby przedsiębiorcy zagranicznego - zauważa Katarzyna Kozakowska.

Klienci mają informację na temat oferowanych produktów i mogą zdecydować się na ich zakup bezpośrednio od zagranicznego przedsiębiorcy. Dochody z tytułu sprzedaży towarów i usług powinny być wówczas opodatkowane w państwie siedziby przedsiębiorcy według stawki podatkowej niższej niż w państwie siedziby przedstawicielstwa, tj. Polsce.

Anna Skibińska wyjaśnia, że jeżeli przedstawicielstwo utworzył zagraniczny przedsiębiorca mający siedzibę w państwie, z którym Polska nie zawarła umowy o unikania podwójnego opodatkowania, w celu ustalenia, czy przedsiębiorca ten ma zakład na terytorium Polski, należy posłużyć się definicję zakładu zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT.

Polski ustawodawca dosyć szeroko zdefiniował pojęcie zakładu zagranicznego, obejmując nim m.in. przedstawicielstwa. Z cytowanego przepisu nie wynika automatycznie, że przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył przedstawicielstwo na terytorium Polski i ma siedzibę w kraju, z którym Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku dochodowego w Polsce. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski (analogiczny przepis zawarty jest w art. 3 ust. 2a ustawy o PIT). Eksperci z MDDP podkreślają, że w sytuacji gdy przedstawicielstwo prowadzi w Polsce działalność jedynie w zakresie reklamy i promocji, przedsiębiorca zagraniczny nie będzie zobowiązany do rozliczania podatku dochodowego w Polsce, ponieważ działalność ta bezpośrednio nie przyczynia się do uzyskiwania przychodów przez przedsiębiorcę zagranicznego.

Podstawą do tworzenia przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w Polsce są przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego. W celu utworzenia przedstawicielstwa należy dokonać wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych prowadzonego przez ministra gospodarki. Anna Skibińska podpowiada, że we wniosku o wpis podaje się m.in. siedzibę i adres przedstawicielstwa na terytorium Polski oraz dane osoby upoważnionej w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Nazwa przedstawicielstwa musi składać się z oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów "przedstawicielstwo w Polsce". Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył na terytorium Polski przedstawicielstwo, jest zobowiązany m.in. do prowadzenia dla przedstawicielstwa oddzielnej rachunkowości w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości.

- W przypadku zatrudnienia pracowników przez przedstawicielstwo stanie się ono płatnikiem zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń oraz płatnikiem składek ZUS, co jest związane z obowiązkiem uzyskania NIP w polskim urzędzie skarbowym - wyjaśnia Katarzyna Kozakowska.

Otrzymanym NIP przedstawicielstwo powinno się posługiwać dla celów rozliczeń z tytułu składek ubezpieczeniowych oraz zaliczek na PIT.

Przedstawicielstwo na gruncie przepisów podatkowych nie jest odrębnym od przedsiębiorcy zagranicznego podmiotem. Koszty poniesione w związku z funkcjonowaniem przedstawicielstwa są zazwyczaj kosztami podatkowymi przedsiębiorcy zagranicznego

Działalnością o charakterze pomocniczym nie będzie działalność agencji reklamowej, która prowadzi działalność w innym państwie nie tylko dla przedsiębiorcy zagranicznego na jego wewnętrzne potrzeby, ale również dla innych przedsiębiorstw. Ponadto jeżeli przedstawicielstwo będzie dostarczać potencjalnym klientom nie tylko informacje na temat towarów czy usług oferowanych przez przedsiębiorcę zagranicznego, ale również opracowywać plany dostosowane do potrzeb indywidualnego klienta, to przedstawicielstwo będzie również uznane za zakład przedsiębiorcy zagranicznego.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).