Baza klientów powinna być wartością niematerialną lub prawną

@RY1@i02/2012/199/i02.2012.199.18300040f.802.jpg@RY2@

Rafał Ciołek doradca podatkowy, dyrektor w firmie doradczej KPMG

Zgodnie z art. 3 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 90, poz. 631 z późn. zm.) bazy danych są uznawane za przedmiot prawa autorskiego, nawet jeżeli zawierają niechronione materiały (dane). Warunkiem ochrony prawno-autorskiej takiej bazy jest jednak, aby przyjęty w niej dobór, układ lub zestawienie danych miał charakter twórczy. W indywidualnych interpretacjach podatkowych organów skarbowych oraz w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że baza danych będzie mogła zostać uznana za bazę twórczą, jeśli wykazuje indywidualny charakter.

W praktyce przyjmuje się, że nie ma charakteru twórczego proste zestawienie danych, sporządzone w porządku alfabetycznym lub chronologicznym. Pomiędzy danymi powinien istnieć jakiś związek, pozwalający usystematyzować je według klucza o charakterze twórczym. Przykładem takiego klucza jest baza danych klientów, zawierająca nie tylko ich dane teleadresowe, ale także ich charakterystykę czy opis sytuacji konkurencyjnej. Dodatkowo za twórczą bazę danych będzie można uznać także bazę usystematyzowaną według nieoczywistego kryterium, np. według wartości transakcji z danym kontrahentem.

Należy zauważyć, że baza klientów, która ze względu na jej oryginalne cechy może zostać objęta ochroną prawno-autorską, powinna zostać też uznana za wartość niematerialną i prawną w rozumieniu ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Zgodnie bowiem z art. 16b ust. 1 pkt 4 tej ustawy amortyzacji podlegają autorskie lub pokrewne prawa majątkowe. Równocześnie, jeżeli baza danych nie korzysta z takiej ochrony - mogłaby zostać uznana za wartość niematerialną i prawną na mocy art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT (jako know-how).

Not. MGM