Nie każdy zwrot poniesionych wydatków jest zwolniony z CIT

@RY1@i02/2012/169/i02.2012.169.18300040f.802.jpg@RY2@

Rafał Ciołek, doradca podatkowy, dyrektor w firmie doradczej KPMG

Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) do przychodów nie zalicza się zwróconych wydatków, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Można więc postawić tezę, że w przypadku gdy spółka ponosi wydatki (np. marketingowe) na rzecz innej spółki ze swojej grupy kapitałowej i nie zaliczy ich do kosztów, a następnie uzyska zwrot, to nie będzie on stanowił przychodu podatkowego.

Pomimo dość oczywistego brzmienia przepisu, należy jednak zachować ostrożność przy wyłączaniu otrzymanych zwrotów wydatków z przychodów podatkowych.

Zgodnie z restrykcyjnym stanowiskiem sądów administracyjnych (m.in. wyrok WSA w Warszawie z 17 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3302/10), aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii "innych wydatków", o których mowa w cytowanym przepisie, musi zostać przez podatnika poniesiony, a następnie podatnikowi zwrócony (a więc wydatek zwrócony musi być odpowiednikiem wydatku poniesionego). Sądy administracyjne wywodzą więc, że "wydatek zwrócony" to ten sam (a nie taki sam), który został poniesiony. Nie spełnia tej definicji zwrot przez inny podmiot z grupy wydatków poniesionych na rzecz podmiotu trzeciego.

Na poparcie tezy, że z przychodów podatkowych wyłącza się jedynie zwroty wydatków dokonane przez ten sam podmiot, na rzecz którego wydatek został poniesiony, sądy administracyjne przywołują argument, że wspomniany przepis powinien być interpretowany łącznie z punktem 6 w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z nim nie zalicza się do przychodów zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat. Ponieważ zwrot podatku lub opłaty jest zwrotem "tego samego" wydatku, który został przez podatnika poniesiony, sądy administracyjne wnioskują, że także w przypadku zwrotu innych wydatków musi on nastąpić od tego samego podmiotu.

Not. MGM