Przekazanie akcjonariuszowi znaku towarowego jest neutralne

Przekazanie dywidendy w formie niepieniężnej - tj. przeniesienia autorskich praw majątkowych do znaków towarowych - akcjonariuszowi uprawnionemu do dywidendy nie będzie rodzić po stronie spółki obowiązku podatkowego w CIT.

Spółka akcyjna posiada zysk z lat poprzednich, zgromadzony częściowo na kapitale zapasowym. Ze względu na potrzeby utrzymania płynności finansowej planuje podjąć uchwałę walnego zgromadzenia akcjonariuszy dotyczącą wypłaty na rzecz akcjonariuszy dywidendy niepieniężnej w postaci autorskich praw majątkowych do znaków towarowych, których wartość księgowa odpowiadałaby kwocie zobowiązania spółki z tytułu zysku przeznaczonego do podziału.

Spór w sprawie sprowadzał się do ustalenia skutków podatkowych związanych z wypłatą dywidendy w formie niepieniężnej, czyli przeniesienia na rzecz akcjonariuszy praw do znaków towarowych.

Zdaniem ministra finansów, który wydał interpretację indywidualną, spółka uzyska przychód z wypłaty praw własności do znaków towarowych. Taki skutek wynika z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 97 z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1 tej ustawy.

Spółka twierdzi natomiast, że wypłata dywidendy niepieniężnej będzie z punktu widzenia ustawy o CIT neutralna podatkowo, podobnie jak wypłata dywidendy pieniężnej.

Sąd wyjaśnił, że z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że przychodami są wpływy ze źródeł wymienionych w pkt 1-10 tego przepisu. W przepisie tym nie został wymieniony przychód pochodzący z tytułu wypłacenia, czy przekazania w formie rzeczowej, dywidendy przez osobę prawną.

WSA stwierdził, że biorąc pod uwagę cel i charakter dywidendy, nie da się określić, jakie przysporzenie po stronie spółki miałoby powstać poprzez jej wypłatę (dywidendy) akcjonariuszom. Spółka przekazuje im część posiadanego majątku albo w formie pieniężnej, albo rzeczowej, o ile spełnione zostaną przewidziane umową spółki i przepisami prawa wymogi formalne. Z przepisów podatkowych wynika, że świadczenie takie (bez względu na formę) będzie źródłem przychodu do opodatkowania, ale tylko po stronie akcjonariusza/wspólnika, w sytuacji gdy będzie on osobą prawną. Podstawą prawną w tym przypadku będzie art. 10 ust. 1 ustawy o CIT. Sąd uznał, że niedopuszczalna jest wykładnia, zgodnie z którą obydwa podmioty - wyzbywający się prawa i je nabywający - uzyskiwałyby jednocześnie przychód, który podlegałby opodatkowaniu.

Co więcej, skarżąca spółka, gromadząc swój zysk, jest także opodatkowywana (np. w momencie nabycia znaku towarowego, następnie przekazywanego w drodze dywidendy). Gdyby uznać, jak chce organ, że poprzez wypłatę dywidendy po stronie spółki powstałby obowiązek podatkowy, to doszłoby w ten sposób do naruszenia zakazu podwójnego opodatkowania.

Sąd zgodził się więc, że przekazanie dywidendy w formie niepieniężnej akcjonariuszowi uprawnionemu do dywidendy nie będzie rodzić po stronie spółki obowiązku podatkowego. Potwierdza to również wykładnia art. 14 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Sąd wyjaśnił, że wbrew stanowisku organu, jednostronna czynność prawna, polegająca na przeniesieniu prawa własności znaku towarowego na uprawnionego do dywidendy akcjonariusza, nie będzie czynnością odpłatną czy wzajemną. Świadczeniu od spółki na rzecz akcjonariusza nie będzie bowiem odpowiadać żadne świadczenie ze strony akcjonariusza /wspólnika.

z 26 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 5/14, nieprawomocny

Oprac. Łukasz Zalewski