Zmienne stanowisko fiskusa w sprawie rozliczania kosztów inwestycji w OZE
Inwestorzy działający w sektorze odnawialnych źródeł energii, m.in. budujący farmy wiatrowe lub fotowoltaiczne, ponoszą wiele wydatków niezbędnych do prawidłowej realizacji i funkcjonowania takich inwestycji. W praktyce nierzadko mają wątpliwości, czy dany wydatek powinien zwiększyć wartość początkową środka trwałego i być rozliczany dla celów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne, czy też powinien zostać ujęty na bieżąco w kosztach podatkowych.
Należy wskazać, że przepisy podatkowe nie zawierają regulacji, które jednoznacznie wskazywałyby, jakie wydatki powinny być alokowane do wartości początkowej, a jakie powinny być rozpoznawane na bieżąco. Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805; ost.zm. Dz.U. z 2024 r. poz. 232; dalej: ustawa o CIT) wskazuje jedynie, że za koszty wytworzenia środka trwałego – a tym samym wpływające na jego wartość początkową – należy uznać wszelkie koszty, których poniesienie jest związane bezpośrednio z realizacją inwestycji.
Niestety w tym zakresie nie pomaga również niejednolite stanowisko prezentowane przez organy podatkowe, dotyczące traktowania poszczególnych wydatków ponoszonych w trakcie takich inwestycji. Problem dotyczy m.in. kosztów dzierżawy gruntu, na którym realizowana jest inwestycja, opłaty związanej z przyłączeniem farm do sieci energetycznej czy kosztów ustanowienia służebności przesyłu na gruntach, na których są instalowane urządzenia przesyłowe.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.